https://telegram.me/empireoflies
انتخابات آمریکا

چه کسانی در سرزمین یانکی‌ها حق رای ندارند؟

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: تدوین کنندگان قانون اساسی آمریکا، با الهام از قوانین و نظام انتخاباتی کشورهایی مانند فرانسه و انگلیس تلاش کردند تا روشی را به وجود آورند که مانع انتخاب یک فرد عادی برای تصدی مقام ریاست جمهوری این کشور شود. آنان امیدوار بودند، نظام الکترال کالج مانع انتخاب پوپولیستی رییس جمهوری آمریکا شود هر چند که الکترال کالج تا حدی از انتخاب پوپولیستی جلوگیری می کند، اما برخی صاحبنظران بر آن ایراد می گیرند و بر این باورند که چون نتیجه آرای برخی ایالت ها از ایالت های مهم که الکترال کالج بالایی دارند، مشخص است، نمی توان انتخاباتی دمکراتیک دانست.

سیستم انتخاباتی آمریکا محصول چه تفکری است؟

شیوه برگزاری انتخابات در آمریکا  منحصر به فرد و خاص است. این روش محصول نتایج کنوانسیون ۱۷۸۷م است که در پی آن کنفدراسیون حاصله از ترکیب۱۳ دولت مستقل تبدیل به ۱۳ ایالت وابسته به دولت واحدی شدند، که باعث شد همواره و حتی در قانون اساسی فدرال موضوع حقوق و اختیارات دولت فدرال و ایالت های وابسته و ایجاد نوعی تعادل و توازن میان آنها به طور جدی مطرح بوده است. به همین علت انتخابات ریاست جمهوری و نامزدی در آن در آمریکا با سایر دموکراسی ها متفاوت است.هدف از ایجاد سیستم هیات های انتخاباتی در انتخابات ریاست جمهوری و ایجاد سیستم کنوانسیون های ایالتی در نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری، تبدیل آرا و احساسات محلی و بومی به نوعی احساسات ملی و واحد بوده است.

661

این در حالیست که، حق حاکمیت مردم بر مردم یکی از معیارهای مورد پذیرش واقع شده و حقوق اساسی مردم در همه کشورهای دنیاست که بر اثر تحولات در تاریخ بشر و پیشرفت در حوزه اندیشه سیاسی، اکثر کشورهای دموکراتیک خود را ملزم به رعایت آن می کنند و بر همین اساس است که نتیجه بارز این نوع نگاه به منشا حاکمیت و قدرت سیاسی در جامعه، پیدایش مسئله ای به نام «حق مشارکت در امور عمومی» خواهد شد.

امروزه آنچه مورد پذیرش و اجرای کشورهای دموکراتیک قرار دارد “انتخابات همگانی” است و ایجاد محدودیت و تبعیض برای حق رای افراد همچنان که در ماده ۲۵ میثاق حقوق بین المللی سیاسی و مدنی تصریح شده است، امری مطرود و غیر معقول تصور می شود.

آیا در آمریکا هم رئیس جمهور بارای مستقیم مردم انتخاب می شود؟

یکی از شاخصه هایی که برای سنجش نظام انتخابات ریاست جمهوری در امریکا از منظر حقوق بشر میتواند مورد استفاده قرار گیرد، موضوع برگزاری انتخابات همگانی در امریکا است. به عبارت دیگر در پس همه ادعا ها درباره اینکه آمریکا مهد دموکراسی است و بیشترین انتصاب مقامات حکومت از سوی مردم در این کشور صورت میگیرد، باید بررسی شود که به چه میزان نظام انتخاباتی در این کشور به معیار های حقوق بشری نظیر حق مشارکت در امور عمومی برای همه افراد، نزدیک است.

662

در آمریکا برخلاف ایران که رئیس‌جمهور با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود، آرای نمایندگان احزاب است که رئیس‌جمهور را راهی کاخ سفید می‌کند. نظام انتخاباتی الکترال نگاهی کاملاً «صفر و یکی» به عرصه‌ی رقابت برای انتخابات ریاست‌جمهوری در این کشور دارد: «دموکرات» یا «جمهوری‌خواه» و نه هیچ حزب دیگری. مردم به پای صندوق‌های رأی می‌روند و به نامزد مورد نظر خود رأی می‌دهند، اما این رأی مردم، رئیس‌جمهور را مشخص نمی‌کند. بلکه حزب نامزد پیروز در هر ایالت، به تعداد سهمیه‌ی آرای الکترال –باتوجه به جمعیت- آن ایالت، افرادی را جهت انتخاب رئیس‌جمهور معرفی می‌کند. در نتیجه، تمام آرای مردم به نامزدهای غیر پیروز -فارغ از میزان آن- به حساب نامزد پیروز ریخته می‌شود.

در نهایت صاحبان رأی الکترال که تعداد کل آن‌ها ۵۳۸ نفر است، رئیس‌جمهور را انتخاب می‌کنند و به نامزد حزب خود رأی می‌دهند. بنابراین مردم در آمریکا اگرچه به نامزد انتخابات رأی می‌دهند، اما در واقع به احزاب رأی می‌دهند و قوانین تبلیغات و ثبت‌نام و دیگر مراحل انتخابات طوری وضع شده است تا برنده‌ی انتخابات در هر حالت یا جمهوری‌خواه باشد یا دموکرات و نه نامزد هیچ حزب سومی.

فقط سرمایه داران می توانند رئیس جمهور شوند!

از سوی دیگر هزینه‌های فراوان تبلیغات انتخاباتی و فراهم نبودن امکان تبلیغات تلویزیونی رایگان، اهرم دیگری است تا از ورود افراد یا گروه‌هایی که سرمایه‌دار نیستند یا به سرمایه‌داران متصل نیستند به عرصه‌ی تصمیم‌گیری در آمریکا جلوگیری کند. هزینه‌ انتخابات در آمریکا تنها در سال ۲۰۱۲ مبلغی در حدود هفت میلیارد دلار بود که حدود ۶۰ درصد از این مبلغ، سهم تبلیغات تلویزیونی نامزدهای انتخابات است تا بتوانند با حضور در این رسانه‌ها پیام خود را به مخاطبانشان برسانند.

668

از آن‌جایی که این مبلغ، مبلغ کمی نیست، بنابراین هیچ فرد یا جریانی که به نهاد ثروت یا قدرت متصل نباشد، نخواهد توانست در انتخابات شرکت کند. حتی پر کردن فرم ثبت‌نام در انتخابات ۱۰۰۰ دلار هزینه دارد. بنابراین قوانین در آمریکا به‌گونه‌ای ایجاد شده که افرادی که مورد تأیید سرمایه‌داران و وام‌دار آنان هستند، رأی بیاورند. به همین خاطر اگر نامزدی مانند خانم جیل استاین بخواهد خارج از این قاعده عمل کند با او به شدت برخورد می‌کنند.

احزاب و نقش آنها در فرآیند انتخابات آمریکا

از نظر تاریخی به وجود آمدن احزاب سیاسی درآمریکا مقدم بر انتخابات ریاست جمهوری و نامزدی آن بوده است. بدین معنی که به وجود آمدن نوعی تعادل میان نظرات متعرض در الویت قرار داشته و سپس به انتخاب رهبر جمهوری توجه نشان می دادند. به این ترتیب به وجود آمدن طیف وسیعی از اندیشه های متعارض در دو حوزه باعث پدید آمدن دوگرایش سیاسی عمده شد که در نهایت با نهادینه شدن آنها سیستم دو حزبی آمریکا شکل گرفت.

پس از همان ابتدای امر، نزاع سیاسی شناخته شده حول دو محور سانترالیسم(تمرکز گرایی) و دسانترالیسم(تمرکز زدایی) باعث به وجود آمدن دو حزب فدرالیست و آنتی فدرالسیت گردید. پس از آن رهبران استقلال و نخبگان سیاسی آمریکا در پروسۀ جدیدی به نام انتخابات ریاست جمهوری- برای اجرای اصل دوم قانون اساسی فدرال- داخل شدند. در این سیستم هیچگاه حزب سومی نمی تواند شکل بگیرد و همچنین نامزدهای منفرد عملاً هیچ شانسی ندارند.

665

حتی اگر بتوانند آرای مردمی قابل ملاحظه را گرد آورند، اما چون سیستم پیچیدۀ انتخاباتی- حزبی آمریکایی به گونه ای طرح ریزی شده که الویت با آرای هیات های انتخابی است؛ لذا در این حالت تشکیل «هیئت های انتخاباتی» مانعی دیگر بر سر راه نامزد منفرد یا احزاب کوچک بوده که در نتیجه حتی قادر به اکتساب یک «کارت انتخاباتی» در سرتاسر ایالات متحده نیز نخواهند بود. عدم موفقیت نامزدهای منفرد و احزاب ثالث در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، ناشی از وضعیت تاریخی انحصار آمیز دو حزب حاکم و قوانین داخلی ایالت های ۵۰ گانه بوده که مانع عمده ای بر سر راه نامزدهای انتخاباتی غیر از دو حزب جمهوری خواه و دموکرات می باشد.

با وجود اینکه میان قوانین اساسی همۀ ایالات تفاوت های بارزی وجود دارد، اما مکانیسم درونی آنها طوری چیده شده است که بدون اینکه مانعی برای احزاب ثالث داشته باشند، ایجاد آنها را با مشکل روبرو کرده است.

افشاگری های نامزد شکست خورده انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا

برنی سندرز، یکی از نامزد های شکست خورده حزب دموکرات در انتخابات سال ۲۰۱۶ امریکا است که در جهت روشن شدن تبعیضات موجود در قانون انتخابات آمریکا اعترافاتی کرده است.

667

وی می گوید:: به گزارش پایگاه هیل، برنی سندرز نامزد دموکرات و رقیب شکست خورده هیلاری کلینتون در اظهارنظری از قانون انتخابات ایالت نیویورک اینطور انتقاد میکند:«من در حالی که به کلینتون (وزیر خارجه سابق) تبریک می‌گویم  که واقعا درباره فرایند رای‌گیری در ایالت نیویورک نگرانی دارم و امیدوارم این فرایند در آینده تغییر کند. من همچنین نگران هستم که ایالتی به بزرگی نیویورک تقریبا ۳۰ درصد از واجدان رای دادن که حدود سه میلیون نیویورکی هستند، نتوانستند رای بدهند چون انها به عنوان مستقل ثبت نام کرده بودند و نه دموکرات یا جمهوریخواه. این موضوع اصلا هیچ معنا و مفهومی ندارد.»

سندرز در ادامه درباره فساد نظام انتخاباتی آمریکا و نفوذ ثروتمندان در آن گفته است:  دموکراسی به این معناست که هر کسی یک حق رای داشته باشد و به اندازه آن در انتخابات تاثیرگذار باشد نه اینکه میلیاردرها انتخابات را با پول خود بخرند. دموکراسی به معنای این نیست که شرکتها و میلیونرها و میلیاردرها نهصد میلیون دلار برای انتخابات خرج کنند. این دموکراسی نیست بلکه سلطه ثروتمندان و شرکتهای بزرگ است و ما این را نمی پذیریم.

انتقاد نسبت به تضمین حق رأی برای اتباع آمریکایی-آفریقایی و اسپانیایی های آمریکا

یکی دیگر از نکات جالب توجه گزارش ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد از آمریکا و انتقاد نسبت به تضمین حق رأی برای اتباع آمریکایی-آفریقایی و اسپانیایی های ساکن این کشور است که توضیح داده است:

تا سال ۲۰۱۰ بیش از پنج میلیون و هشتصد و پنجاه هزار شهروند آمریکایی به سبب محکومیت های جنایی از حق رأی محروم شدند و بیش از دو میلیون آمریکایی-آفریقایی به سبب قانونی که مستلزم تأیید هویت است در دادن رأی با محدودیت هایی مواجه بودند و برخی افراد در حقیقت از داشتن چنین حقی محرومند.

همچنین به نقل از روزنامه گاردین، انجمن رنگین پوستان آمریکا بر آن شده است تا این حق اولیه اجتماعی را برای آن اقلیت بزرگ آمریکا به دست آورد. به همین خاطر رئیس این انجمن با سفر به ژنو و طرح شکایت به شورای حقوق بشر سازمان ملل در تلاش بوده، مسئولان دولت آمریکا را مجاب کند تا حق رای را به خیل انبوه سیاهان واتباع آمریکای لاتین پس دهند.

این هیات نمایندگی به سرپرستی “بنجامین جیلوس” خواستار تحقیق و تفحص سازمان ملل درخصوص قانون انتخابات آمریکا، بخصوص در ایالت های جنوبی بوده است. آنها خواستار سفر مقامات سازمان ملل به سرتاسر آمریکا هستند تا به آنها نشان دهند که قوانین انتخابات در آمریکا چطور آگاهانه، حق رای اقلیت ها را نادیده می گیرد.

بر همین اساس باید گفت در سیستم انتخاباتی آمریکا که همواره داعیه دار حقوق بشری در جهان هستند، این صاحبان قدرت هستند که حرف اصلی را می زنند و علاوه بر این نظام انتخاباتی امریکا از منظر شاخصه همگانی بودن و عدم وجود محدودیت های تبعیض آمیز برای مشارکت شهروندان این کشور در تعیین سرنوشت خویش، از وضعیت مناسبی برخوردار نیست و وجود امار بالایی از محدودیت افراد برای شرکت در انتخابات نشان دهنده مغایرت آشکار این سیستم انتخاباتی با موازین بین المللی حقوق بشر و اصول مورد قبول کشورهای دموکراتیک است.

انتهای پیام/پایگاه نفوذ

در آمریکا برخلاف ایران که رئیس‌جمهور با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود، آرای نمایندگان احزاب است که رئیس‌جمهور را راهی کاخ سفید می‌کند.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme