https://telegram.me/empireoflies
bbc

اعتراض یک شاهدعینی به دروغ جیمزباندی بی‌بی‌سی‌فارسی

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: اولین شرط اعتماد خواننده به یک رسانه، صداقت آن است و تمام رسانه‌های حرفه‌ای تلاش می‌کنند خود را صادق نشان دهند.

از میان رسانه‌های فارسی‌زبان برون‌مرزی، بخش فارسی بی بی سی بیش از همه تلاش کرده است تا صداقت خود را جار بزند؛ ادعایی که به‌کرات باطل شده و مثال‌های نقض فراوان دارد.

در یکی از تازه‌ترین نمونه‌ها، هفته گذشته، رسانه دولتی انگلیس مدعی شد که مکزیکی‌ها ایده یکی از کارناوال‌های سنتی خود را از سری فیلم‌های “جیمز باند” وام گرفته‌اند!

گزارش‌نویس پایگاه اپوزیسیون “گویا نیوز” با انتقاد از شیوه اطلاع‌رسانی بی بی سی فارسی درباره این مراسم سنتی، با تیتر «گزارش وارونه بی‌بی‌سی‌فارسی از “روزهای مردگان” در مکزیک!» نوشته است:

این روزها مراسم آئینی یا بهتر، جشن سه روزه‌ی مردگان در مکزیک در جریان است. کمتر کانال تلویزیونی است که گزارشی از این جشن سه هزارساله‌ی بسیار متفاوت پخش نکرده باشد.

تلویزیون فارسی “بی‌بی‌سی” هم به تأسی از دیگران دیشب (سی‌ام اکتبر ٢٠١۶) گزارشی از آن در برنامه اخبارش پخش کرد و مدعی شد که: «مردم مکزیک نسل‌هاست روز مردگان را جشن می‌گیرند. جشنی سه روزه که همین روزها برای یادبود مردگان برگزار می‌شود. اما برای اولین بار مردم در مکزیکوسیتی برای این جشن، کارناوال راه انداختند و اینطور که معلوم است یک مأمور مخفی مشهور بریتانیایی، ایده برگزاری این کارناوال را به آنها داده است.» (نقل از سایت بی‌بی‌سی(

 

 

در این گزارش با نشان دادن عکسی از فیلم اخیر مأمور ٠٠٧ با عنوان اکسپکتر” گوینده می‌گوید: «در مکزیک مردم معمولا در روز مردگان سر قبر عزیزان درگذشته‌شان می‌روند، قبر را شستشو می‌دهند، شمع روشن می‌کنند و دعا می‌خوانند.» یعنی چیزی مثل شب هفت یا چهلم مردگان در ایران!

گزارشگر بی‌بی‌سی بی آنکه یک کلام در مورد سوابق این مراسم استثنائی حرف بزند در ادامه می‌گوید: «مقام‌های گردشگری مکزیک از آنچه در این فیلم [جیمز باند[ دیدند خوششان آمد و تصمیم گرفتند یک کارناوال واقعی در مکزیکوسیتی راه بیندازند»[!]

برای اینکه نشان دهم در این برنامه به یک مراسم آئینی بسیار شاخص در فرهنگ مردم آمریکای لاتین در چه سطحی نگاه شده است، مطلبی که با عنوان “روزهای مردگان در مکزیک” سال‌ها پیش در وبلاگم منتشر کرده‌ام را بازنشر می‌کنم:

 

 

“” اواخر اکتبر سال دوهزار میلادی به‌طور اتفاقی در مکزیکوسیتی، پایتخت ۲۲ میلیونی مکزیک، بودم که متوجه شدم بزرگترین “جشن ملی” مردم مکزیک با نام روزهای مردگان” که هرساله به مدت سه‌روز (٣١ اکتبر و اول و دوم نوامبر( برگزار می‌شود نزدیک است.

گفتم “جشن ملی” چرا که علیرغم نام و موضوع مراسم که به مردگان تعلق دارد، تمامی مردم مکزیک “شادمانه” در آن شرکت می‌کنند. خوشبختانه دوربین کوچک دیجیتالم را به‎همراه داشتم و به‎دلیل علاقه‌ام به فرهنگ بومیان آمریکای لاتین با زمینه‌های این مراسم هم بیگانه نبودم.

تمام عکس‌هایی را که در این گزارش‌گونه برایتان به نمایش می‌گذارم از روی فیلمی که خودم برداشته‌ام گرفته شده‌اند. برای این‌که بدانید با چه موضوعی روبرویید، فعلا یکی از این عکس‌ها را داشته باشید که عکس یک “عروس و داماد اسکلتی” است!
 

 

به اعتقاد تاریخ‌دانان، ریشه این مراسم به سه‌هزار سال پیش برمی‌گردد؛ وقتی که تمدن‌های “آزتک” و “مایا” در این بخش از آمریکای لاتین می‌بالیدند و این یعنی ده‌ها قرن پیش از ورود اشغالگران اسپانیایی و پرتغالی که گلوله تفنگ‌های سرپُر را به مغز آن‌ها، و اندیشه برادری مسیحیت را به قلبشان شلیک کردند.

هرچه بود، سعی اشغالگران برای نابودی فرهنگ و سنن بومیان مکزیک به شکل کامل با موفقیت همراه نشد چرا که هنوز که هنوز است مراسم “روزهای مردگان” بزرگترین جشن ملی مردم مکزیک است. گرچه تاریخ برگزاری آن -که در ماه اگوست بود- به اوائل ماه نوامبر تغییر یافت تا با جشن مسیحی “روز مقدسینهم‌زمان گردد.

آنچه در این مراسم سه‎روزه توجه همه را جلب می کند، نگاهی است که مردم مکزیک به مردگان و از این طریق به مسئله مرگ و زندگی دارند که به‎کلی متفاوت از نگاه انسان غربی (مسیحی) و نیز نگاه مسلمانان است.

“اوکتاویو پاز” شاعر و نویسنده مکزیکی، برنده نوبل ادبیات در سال ١٩٩٠، در کتاب “هزارتوی تنهایی” به رابطه مرگ و زندگی در فرهنگ “آزتک‌ها” اینگونه اشاره می‌کند: «زندگی در مرگ گسترش می‌یافت و بالعکس. مرگ نه پایان طبیعی زندگی که تنها پایان یک مرحله از دایره‌ای طبیعی بود. زندگی، مرگ و دوباره‌زایی، مراحلی از یک روند کیهانی بود که به‌شکلی بی‌انتها تکرار می‌شد.»

نباید از این گفته به اشتباه این برداشت شود که آن‌ها نیز به جهانی دیگر اعتقاد داشتند که روح انسان پس از مرگ در آن به زندگی ادامه می‌دهد، بلکه آن‌ها مرگ را به‌کلی از زندگی جدا نمی‌دانستند.

درک این‌که چرا در این سه روز -که مردم مکزیک از مردگانشان یاد می‌کنند- اینچنین شادمانه به خیابان می‌ریزند و می‌نوشند و می‌رقصند، در این است که مردگان آن‌ها مثل نزدیکان سفر رفته در این روزها به دیدار بازماندگانشان می‌آیند، با آن‌ها می‌نوشند و می‌خورند و در پایان این دیدار شاد، برای یک سال دیگر به سفر می‌روند!

در اعتقاد مکزیکی‌ها، مردگان کم سن و سال (نوزادان و بچه‌ها) روز اول به دیدار خانواده‌شان می‌آیند. خانه والدین بچه از دست داده در این روز مملو از شکلات و اسباب‌بازی به شکل تابوت و جمجمه و اسکلت است تا میهمانان کوچک از دیدار یک‌روزه‌شان با والدین و برادر و خواهرشان لذت ببرند.

روز دوم، کسانی که در تصادف اتومبیل کشته شده‌اند و یا در یک ماجرای جنایی به قتل رسیده‌اند به دیدار دوستان و خانواده می‌آیند. برای آن‌ها هم غذائی که دوست می‌داشته‌اند آماده می‌کنند و تا دلشان بخواهد آبجو و تکیلا روی میز است!

مردگان دیگر روز سوم می‌آیند؛ روزی که گورستان‌های سراسر مکزیک برای خوشامدگوئی به آن‌ها مملو از جمعیت می‌شود.

شهرداری‌ها در برگزاری “روزهای مردگان” سنگ تمام می‌گذارند و با گورها و سنگ قبرهای قلابی و گل‌های فراوانی که روی آنها گذاشته‌اند، میدان شهر را به صورت یک گورستان بزرگ “تزئین” می‌کنند.

علاوه بر این، هرکس هنری دارد در این روزهای جشن مردگان بی‌کار نمی‌نشیند.“”

گزارش‌نویس گویا نیوز در انتها با اشاره به مشاهدات عینی خود، از تهیه‌کنندگان بی‌بی‌سی پرسیده است: «آیا این آئین سه‌هزار ساله است که تحت تأثیر صحنه کارناوال فیلم جیمزباند از عزاداری در گورستان‌ها به جشن و پایکوبی در خیابان‌ها تغییر شکل داده، یا این سازندگان فیلم اکسپکتر بودند که از جشن آئینی روزهای مردگان در مکزیک، در فیلم‌شان استفاده کردند!؟»

 

 انتهای پیام/جام نیوز

از میان رسانه‌های فارسی‌زبان برون‌مرزی، بخش فارسی بی بی سی بیش از همه تلاش کرده است تا صداقت خود را جار بزند؛ ادعایی که به‌کرات باطل شده و مثال‌های نقض فراوان دارد.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme