https://telegram.me/empireoflies

چراغ سبز گلدن‌ گلوب به همجنس‌گرایان

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: این می‌توانست طبیعی‌ترین چراغ سبزی باشد که انجمن منتقدان خارجی هالیوود به تصمیم پنج ماه قبل دادگاه عالی امریکا در قانونی کردن ازدواج همجنس‌گرایان نشان دهد. انجمن منتقدان خارجی هالیوود با نامزد کردن درامی به نام «کارول» در پنج رشته مختلف برای دریافت گلدن گلوب بیش از پیش بر این تئوری تأییدیه گذاشت که ردپای اهالی سیاست در اعطای جوایز سینمایی در امریکا هم به اندازه اروپا پررنگ است.

«کارول» یک درام عاشقانه است و البته نه عاشقانه به شکل معمول که عشقی در مسیر رسمیت دادن به همجنس‌گرایی که متأسفانه سردمداران دول غرب از آن به عنوان حربه‌ای برای سرپوش گذاشتن بر کمبودهای دموکراتیک جوامع خود بهره می‌گیرند. «کارول» را «تاد هاینس» ساخته؛ کارگردانی متولد انسینوی کالیفرنیا که در سال‌های گذشته آثاری چون «ایمن»(۱۹۹۵)، «دور از بهشت»(۲۰۰۲) و «من آنجا نیستم»(۲۰۰۷) را کارگردانی کرده است که دو فیلم «دور از بهشت» و «من آنجا نیستم» نامزد‌‌هایی هم در جوایزی چون اسکار و اسپریت داشته‌اند. فیلمنامه «کارول» را «فیلیس ناگی» براساس رمان «ارزش نمک» نوشته «پاتریشیا های‌اسمیت» امریکایی نگاشته است.

اگر به سوابق خانم «پاتریشیا های‌اسمیت» نگاهی بیندازیم متوجه می‌شویم که ایشان بیش از هر چیز به خاطر نگارش رمانی شناخته می‌شود با عنوان «بیگانگان در قطار» با مایه‌های روانکاوانه که مورد اقتباس‌های فراوان نمایشی قرار گرفت و البته هیچکاک هم براساس آن فیلمی نسبتاً مهیج خلق کرد. «آقای ریپلی با استعداد» دیگر رمان شناخته‌شده های‌اسمیت است که سینمایی شده است. های‌اسمیت «ارزش نمک» را در ۱۹۵۲ منتشر کرد و آن هم با اسم مستعار «کلر مورگان»! چراکه خودش هم می‌دانست به کار بردن مفاهیم همجنس‌گرایانه در دل اثر چیزی نیست که خوشایند مخاطبان قرار گیرد و همین شد که از ترس واکنش‌ها این رمان را با اسم مستعار منتشر کرد و تا دهه ۹۰ جرأت نکرد به افشای ماهیت واقعی خود به عنوان نویسنده رمان دست زند. حالا ۶۳ سال بعد از انتشار رمان نامزدی گستره درامی برآمده از «ارزش نمک» را در یکی از پروپاگانداترین جوایز ایالات متحده می‌بینیم.

«کارول» در پنج رشته کاندیدای دریافت گلدن گلوب شده است که دو عنوان از این نامزدی‌ها در مهم‌ترین جوایز یعنی بهترین فیلم و بهترین کارگردانی است. یک نامزدی برای بهترین موسیقی اورژینال است و دو نامزدی دیگر هم برای بازیگری!
درباره نامزدی بازیگری این نکته جالب است که هر دو بازیگر اصلی «کارول» یعنی «کیت بلانشت» و «رونی مارا» که زن هستند(!) نامشان در بخش نامزدهای بهترین بازیگران زن گلدن گلوب ۲۰۱۶ دیده می‌شود. این توجه انجمن منتقدان خارجی هالیوود به فیلم معنایی ندارد جز تلاش بیش از پیش برای توجه به فیلم در کنار توجه به هنرپیشه‌هایی که در آن به ترویج امری مذموم یعنی همجنس‌گرایی می‌پردازند.

«کارول» نه فقط سعی دارد در همجنس‌گرایی دو زن به عنوان آلترناتیوی بر روابط متعارف خانوادگی تمرکز کند که در طول فیلم کارگردان تا توانسته از مشکلاتی گفته است که دو زن محوری داستان با همسر یا نامزدهای خود داشته‌اند. این ترویج روابط غیرمتعارف میان همجنس‌ها در شرایطی رخ می‌دهد که کمترین ربط منطقی برای افعال و حرکات کاراکترها تصویر نمی‌شود. در «کارول» از یک سو با زنی جوان و علاقه‌مند به عکاسی با نام «ترزی» روبه‌رو هستیم که به عنوان فروشنده در یک فروشگاه بزرگ مشغول به کار است و از طرف دیگر با زنی میانسال به نام «کارول» که در ظاهر تشخص دارد اما در درون پر از کمبود است. وجه اشتراک هر دو زن داستان یعنی دچار مشکل شدن با مردان زندگیشان است که این دو نفر را همراه هم می‌کند. «کارول» به دلیل آنچه بی‌توجهی همسرش به زندگی می‌دانسته به‌رغم داشتن یک فرزند از او جدا می‌شود و «ترزی» نیز به دلیل خیانت نامزدش او را ترک می‌کند. آشنایی این دو زن در یک فروشگاه رخ می‌دهد و دیری نمی‌گذرد که وجه مشترک آنها که مردگریزی است به کنار هم قرار گرفتن آنها، رفاقت‌شان و در نهایت عازم سفر شدن منجر می‌گردد. حین مسافرت است که رفاقت این دو نفر شکلی غیرمتعارف گرفته و آنها عاشق هم می‌شوند و به همجنس‌گرایی پناه می‌برند!

متأسفانه کارگردان کار «تاد هاینس» کمترین ربط منطقی موردنیاز برای هر درام واقع‌گرایانه‌ای را در پیشبرد رابطه این دو زن دخالت نداده و شاید برای همین است که همه چیز میان این دو نفر کاملاً تخت و قابل پیش‌بینی رقم می‌خورد.
البته که از جایی به بعد به ناگاه سروکله کارآگاهی که از سوی همسر سابق «کارول» اجیر شده تا علیه او مستندات جمع کند تا حضانت فرزند را از وی بگیرد هم در داستان پیدا می‌شود شاید برای اینکه مایه‌های تعلیق‌برانگیز اثر بیشتر شود.

با این حال همین حضور هم بیشتر از آن که ماجرا خلق کند درام را به سمت یکنواختی بیشتر پیش می‌برد چون بیش از پیش بر مظلومیت تصنعی زن میانسال تأکید می‌شود و همین، شعاری بودن اثر را بیشتر می‌کند. «کارول» ساخته شده تا شعار بدهد و کارگردان چون کاملاً به ویژگی‌های سفارشی که گرفته واقف بوده از مسیر فیلمنامه‌ای که «فیلیس ناگی» نوشته و ۱۱ سالی که کمپانی انگلیسی «فیلم۴» مشغول سبک سنگین کردن آن برای تولید بوده کمترین انحرافی انجام نداده است! همین که ۱۱ سال یک کمپانی انگلیسی برای توسعه فیلمنامه وقت می‌گذارد و البته یکی دو بار هم کارگردان و تیم بازیگران را تغییر می‌دهد می‌تواند تأییدی باشد بر این فرضیه که حتی در دل غرب هم کار کردن بر روی چنین سوژه‌های ضداخلاقی ریسک بالایی را می‌طلبد.

شاید اینکه «فیلم۴» برای تولید سراغ شریکی امریکایی به نام «کیلرفیلمز» می‌رود هم ناشی از واهمه‌های برآمده از پس‌زنی مخاطب باشد.
«کارول» چه در کارگردانی، چه در فیلمنامه و چه در بازی‌ها اثر درجه یکی نیست اما همچون هر اثر سفارشی دیگر حمایت لابی‌هایی را دارد که می‌خواهند با مطرح کردن چنین آثار درجه دویی به عنوان محصولات برتر سینمای جهان فقط و فقط تابوهای پرداختن به پدیده‌های غیراخلاقی در سینمای دنیا را بیش از پیش بشکنند.

اگر می‌بینیم بعد از نمونه‌هایی چون «کوهستان بروکبک» و «آبی گرم‌ترین رنگ است» حالا گلدن گلوب ۲۰۱۶ یک حال حسابی به اثری دیگر با محوریت همجنس‌گرایی می‌دهد معنایی ندارد جز آن که برخلاف تصور ساده‌لوحان همچنان غلبه لابی‌های سیاسی پشت پرده است که فصل جوایز را پیش می‌برد. همان نگاهی که در چنین جوایزی به برتری اثری ضدایرانی چون «آرگو» می‌پردازد حالا هم بر ترویج یکی از شوم‌ترین رفتارهای اخلاقی یعنی همجنس‌گرایی می‌پردازد غافل از آن که این گونه سیاسی کردن اتفاقات هنری فقط و فقط از اعتبار جوایز می‌کاهد.

انتهای پیام/جوان

این می‌توانست طبیعی‌ترین چراغ سبزی باشد که انجمن منتقدان خارجی هالیوود به تصمیم پنج ماه قبل دادگاه عالی امریکا در قانونی کردن ازدواج همجنس‌گرایان نشان دهد.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme