https://telegram.me/empireoflies

تلاش رادیوی آمریکایی فردا برای کاهش جمعیت ایران

به گزارش «امپراتوری دروغ»، رادیو فردا در جدیدترین برنامه «صدای دیگر» درباره وضعیت زنان در ایران با اجرای رویا کریمی‌مجد به موضوع کاهش نرخ رشد جمعیت در ایران و سخنان امام خامنه‌ای در روزهای اخیر درباره این موضوع پرداخت، اما با وخیم جلوه دادن وضعیت اقتصادی مردم ایران، ادعا کرد که سخن گفتن درباره داشتن تعداد فرزند بیشتر سخنی نادرست و قدیمی است و با شرایط زندگی امروزی مطابقت ندارد.

این برنامه که همواره ارزش‌های غربی را با تفکراتی فمینیستی مطرح می‌کند، با اشاره به ارزش‌های تمدن غربی و مدرنیته و دعوت مردم به زندگی تجملاتی، تلاش کرد القاء کند که تعداد فرزند زیاد با داشتن زندگی خوب و رفاه اجتماعی در تناقض است و خانواده‌ها نباید به تعداد بیش از ۲ فرزند فکر کنند و گفت اگر می‌خواهید متمدن شوید نباید بیش از ۲ فرزند به دنیا بیاورید!

اما حقیقت این است که خطر پیر شدن جمعیت کشور و کاهش جمعیت نیروهای جوان و فعال خطر بزرگی برای آینده کشور است که در سالهای اخیر چندین بار از سوی امام خامنه‌ای مورد تاکید قرار گرفته است.

امام خامنه‌ای در روزهای گذشته در دیدار با جمعی از زنان ماما با اشاره به اهمیت فراوان تولید و افزایش نسل، خاطرنشان کردند: کثرت جمعیت جوان یکی از امتیازات کشور است و در صورت استمرار سیاستها و اقدامات نادرستی که منجر به تحدید نسل و کاهش شدید جمعیت جوان کشور در طول سالهای آینده خواهد شد، دچار ضربه بسیار بزرگی بنام «سالمندی عمومی» خواهیم شد.

ایشان همچنین افزودند: کشورِ بدون جمعیت جوان، یعنی کشورِ بدون ابتکار و پیشرفت و هیجان و شور و شوق، بنابراین، برنامه حیاتی تکثیر نسل باید بطور جدی دنبال و پیگیری شود.

می‌توان یکی از اهداف رسانه‌های ضدانقلاب در ترویج و توصیه فرزند کمتر در بین خانوده‌های ایرانی را این دانست که آنها از سویی به دنبال ترویج افکار و ارزش‌های غیرالهی و مادیگرایانه حکومت‌های مطبوع خود مانند آمریکا در ترویج زندگی صرفا مادی می‌باشند و از سویی دیگر در برنامه‌ای بلند مدت با کاهش رشد جمعیت و در پی آن کاهش جوانان و نیروی کار جامعه به دنبال جلوگیری از پیشرفت، پویایی و موفقیت‌های روز افزون ایران اسلامی هستند.

آمریکا به دنبال کاهش جمعیت جهان است

در روزهای گذشته رسانه‌های دنیا در گزارشی با عنوان “روی تاریک آمریکا: عقیم‌سازی با هدف کاهش جمعیت کره زمین” خبر از طرح‌های یک‌جانبه‌ گرایانه ایالات متحده آمریکا دادند که به واسطه آن قصد دارد تمرکز جمعیتی کشورهای جهان را با توجه به مصالح ملی خود تنظیم کند.

در این گزارش آمده است؛ برنامه‌ریزی‌های اجتماعی- جمعیتی که در دهه‌های آخر قرن پیش از سوی آمریکا به کشورهای ضعیف‌تر و توسعه‌نیافته دیکته می‌شد، نشان می‌دهد نئومحافظه‌کاران دستگاه سیاسی آمریکا و طراحان پروژه “نظم نوین جهانی” همواره پشت درهای بسته به دنبال به دست گرفتن کمیت و کیفیت جمعیت کره زمین بوده‌اند: “طبق منافع آمریکا، کدام کشور باید چه تعداد جمعیت داشته باشد؟!”

این طرح‌ها هم در خارج از مرزهای آمریکا که غالباً پیگیر کاهش جمعیت ملل در حال توسعه بوده‌اند، پیاده می‌شده و هم در داخل آمریکا که کاهش اقلیت‌های نژادی (سرخپوستان و سیاه‌پوستان) را شامل می‌شود.

در سال ۱۹۷۴ پیمانی موسوم به “توافقنامه ۲۰۰” (NSSM 200) منعقد شد که طراح آن “هنری کیسینجر” بود. وی در آن زمان مشاور امنیت ملی آمریکا بود. این پیمان تا سال ۱۹۸۹ محرمانه ماند و موضوع آن عبارت بود از بررسی رشد جمعیت در جهان و آثار آن بر امنیت ایالات متحده و منافع خارجی آمریکا.

توافقنامه 200 برای بررسی رشد جمعیت جهان

“کیسینجر” در این طرح، اقداماتی برای کاهش چشمگیر جمعیت پیشنهاد کرده و نوشته بود: «اکنون جهان غرب، به واردات- صادرات مواد معدنی از کشورهای در حال توسعه وابسته است. اگر رشد جمعیت این کشورها بخواهد مانع توسعه اقتصادی ما و پیشرفت‌های اجتماعی بشود، این بی‌ثباتی به این معنی است که تولیدات آتی و ذخایر معدنی این کشورها نیز با رکود مواجه خواهند شد.»

مبتکر این طرح معتقد است برای شتاب بخشیدن به روند ثبات اقتصادی آمریکا، ۱۳ کشور در حال توسعه و ثروتمند را باید انتخاب و به آن‌ها توجه کرد: هندوستان، بنگلادش، پاکستان، ‌نیجریه، مکزیک، اندونزی، برزیل، فیلیپین، تایلند، مصر، ترکیه، اتیوپی و کلمبیا.

“توافقنامه ۲۰۰” پیشنهاد می‌کند که آمریکا برای آنکه بتواند بر سرمایه‌های زیرزمینی این کشورها تسلط یابد، باید جمعیت آن‌ها را به طرز آشکاری کاهش دهد.

اعتراضات خردی نیز در حاشیه عقیم‌سازی اجباری صورت می‌گرفت اما این جریانات معکوس به سرعت محو می‌شد. مثلاً در هند عده زیادی از زوج‌ها پس از قرار گرفتن در معرض عملیات پزشکی عقیم‌سازی، درصدد بازگشت به امکان باروری قبلی بوده با در معرض بیماری‌های عدیده‌ای قرار گرفته بودند.

عجیب‌ترین طرح جمعیتیNSSM 200  که سیاست‌هایی برای جمعیت جهان تبیین می‌کرد، کمک‌های بین‌المللی غذایی و دارویی به کشورهای فقیر منوط به اجرای برنامه‌های کنترل جمعیتی در کشورهای آفریقایی بود. ایجاد جنگ‌های داخلی و قبیله‌ای در آفریقا و تامین تسلیحات این جنگ‌ها و… بخش‌های دیگر برنامه “کیسینجر” بود.

بدین ترتیب در عرض چند دهه بیش از ۲۰ میلیون آفریقایی در اثر جنگ‌های داخلی، بیماری و گرسنگی جان باختند. در سال ۲۰۰۴ سازمان جهانی حقوق بشر از دولت بوش خواست  NSSM200 را ملغی کند که این درخواست رد شد. این نقشه محرمانۀ “کیسینجر” اندک اندک به اجرا درآمد. دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ در آمریکای لاتین، عقیم‌سازی زنان و مردان، به عنوان عمومی‌ترین روش جلوگیری از بارداری رواج یافت.

در آغاز دهه ۱۹۹۰ وزیر سلامت برزیل دستور داد مطالعه بر روی عقیم‌سازی زنان برزیلی را آغاز کنند. پژوهش‌های به عمل آمده نشان می‌دهد حدود ۴۴% از کل زنان برزیلی بین ۱۴ تا ۵۵ سال به طور منظم تحت این عمل پزشکی قرار گرفته‌اند.

جالب آنکه پروسه عقیم‌سازی زنان برزیلی توسط سازمان‌ها و مراکزی انجام می‌شد که تعداد بسیار کمی از آن‌ها برزیلی بودند و همگی تحت نظارت “نمایندگی ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی” (USAID) فعالیت داشتند: فدراسیون جهانی طرح‌های خانواده (IPPF)، بنیاد پیش‌رو (Pathfinder Foundation)، انجمن جراحی داوطلبانه عقیم‌سازی، کانون بین‌المللی حمایت از سلامت خانواده.

دولت برزیل که در تمام این مدت حامی این طرح بود و با انگیزه “مبارزه با فقر” آنرا اجرا می‌کرد، در سال ۱۹۸۹ طرح عقیم‌سازی زنان را غیرضروری عنوان کرد؛ البته این تصمیم دیرهنگام بی‌فایده بود و طی همین سال‌ها بیش از ۹۰% زنان برزیلی که ریشه‌های آفریقایی داشتند، برای همیشه نابارور شدند.

بر اساس اعلام کمیسیون دولتی حقوق بشر در کشور پرو، بین سال‌های ۱۹۹۵ الی ۲۰۰۰ میلادی موج عقیم‌سازی باز هم به بهانه غلبه بر فقر و فلاکت مردم پرو به راه افتاد. تنها در عرض پنج سال، بیش از ۳۰۰ هزار زن و ۲۴ هزار مرد عقیم شدند. در حاشیه این طرح نیز از طریق بروشور، پوستر و پیام‌های رسانه‌ای تبلیغات فراوانی صورت گرفت. زنان و مردان با امید به وعدۀ “خوشبختی و رفاه بیشتر” یکی پس از دیگری، خود را در معرض ناباروری‌های داوطلبانه قرار می‌دادند.

سیاست عقیم‌سازی‌های جمعی، سبب بروز بحران جمعیتی در برخی مناطق پرو شد که در نهایت منجر به عقبگرد اقتصادی این کشور شد. طبق تحقیقات انجام شده توسط حقوقدانان، در دهه ۱۹۹۰ میلادی صدها زن و مرد از طبقات پایین اجتماعی، بر خلاف میل خویش به طرح عقیم‌سازی تن دادند. مجموع هزینه‌های کمپانی عقیم‌سازی در پرو از سوی آمریکا (USAID) تأمین می‌شد.

در سال ۱۹۹۵ شبکه خبری بی‌بی‌سی در برنامه مستندی با عنوان “آزمایشگاه انسانی” به این موضوع پرداخت و فاش کرد که در فیلیپین واکسن ‌های ضدّ کزاز آلوده‌ای استفاده شده که زنان این کشور را برای همیشه نابارور کرده است.

در سال ۲۰۱۱ بزرگترین پروژه چندوجهی، با هدف عقیم‌سازی ۷۰۰ هزار مرد در کشور روآندا به اجرا درآمد. این پروژه نیز به مدت سه سال تعریف شد و پشتیبانی مالی آن باز هم تماماً به عهده آمریکا (USAID) بود.

“استفن موشر” (Stephen Mosher) رئیس مؤسسه تحقیقات جمعیتی آمریکا بر این باور بود که هرچند فلسفۀ حضور و شرکت در این طرح، داوطلبانه است اما در مقیاس بزرگ، عملاً به اجبار منتهی می‌شود، اما این مسئله مهمی نیست. چون تأثیراتی که عقیم‌سازی بر زندگی خانوادگی و بر پیشرفت اقتصاد روآندا می‌گذارد، قابل توجه است و به طورکلی عقیم‌سازی، بهترین روشی است که می‌توان از طریق آن جلوی پیشرفت بیماری ایدز را گرفت. این موضع‌گیری غیرمسئولانه در حالی است که طبق قوانین ایالات متحده آمریکا، دریافت هرگونه هزینه برای سقط جنین اجباری و یا عقیم‌سازی ممنوع است.

این تنها گوشه‌ای از چند کشور بود که با چیرگی آمریکا، میزان کنترل جمعیت و آمارهای زاد و ولد مدیریت می‌شوند. آمریکا و هم‌پیمانانش همواره تلاش دارند به جهانیان بقبولانند که عامل اصلی معضلات و مشکلات امروز جهان افزایش جمعیّت جهان سومی‌هاست. از همین رو تبلیغ کاهش زاد و ولد در راستای سیاست‌های جمعیت‌زدایانه آمریکا از موارد آشکاری است که کشورهای درحال توسعه با آن مواجهند.

انتهای پیام/

https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme