https://telegram.me/empireoflies

وصیت نامه محمدرضا پهلوی شاه ایران جعلی ازآب درآمد

اختصاصی – به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: نیرنگ و دروغ اساسا در ذات خاندان پهلوی است و این خاندان چه در دوران حاکمیت خود در ایران و چه بعد از تبعید شان توسط مدم همواره قصد داشته اند که کلاه مردم ایران را بردارند.

اخیرا برخی از ضد انقلاب و کسانی که با سیاست های رضا پهلوی در قبال مبارزه با ملت ایران اختلاف دارند خبر داده اند که وصیتنامه سیاسی شاه سابق ایران که در آن به جانشینی رضا پهلوی اشاره شده اساسا توسط وی نوشته نشده است بلکه توسط فرح پهلوی و بعد از مرگ شاه نوشته شده و فرح نیز با این کار خواسته آمال و آرزوهای خود را برآورده سازد.

اکبر گنجی از اعضای اتاق فکر فتنه سبز در خارج کشور در این خصوص نوشته :” وصیت نامه سیاسی شاه از آن شاه نیست، پس از درگذشت شاه توسط فرح پهلوی برای شاه کردن رضا پهلوی تهیه شده است.

شاه به دلایلی که هرگز روشن نشد، وصیت نامه سیاسی ای از خود بجا نگذاشت. پس از مرگ شاه ملکه بر آن شد که وصیت نامه ای بجا ولی به نام شاه تدوین کند. می گفت، “از آنجا که در واپسین روزهای زندگی اش همواره در کنار او بودم و از کنه افکارش خبردار بودم وظیفه خود دانستم” که وصیت نامه ای برای او و بجای او تدوین کنم. البته این توضیح اجمالی ولی به غایت مهم در زیرنویسی در واپسین خاطرات ملکه آمده و اگر کسی به نص ظریف عبارات توجه نکند در نمی یابد که آنچه به عنوان وصیت سیاسی شاه شهرت گرفته در واقع برساخته ذهن ملکه و قلم تنی از نزدیکان او بود. برخی از نزدیکان شاه، به ویژه اردشیر زاهدی، مخالف تهیه چنین متنی بودند. می گفتند نباید، به جای شاه متنی چنین مهم تدوین و به مردم ارائه کرد. در هر حال در واپسین عبارات متن آمده بود که ولیعهد جوان را به خدا و ملت بزرگ ایران می سپرد”(عباس میلانی، نگاهی به شاه، ص ۵۴۱).

پس از درگذشت شاه در ۵ مرداد ۱۳۵۹، فرح پهلوی این وصیت نامه را به جای شاه نوشت و به نام شاه با صدایی گیرا آن را قرائت کرد و متن آن را منتشر کردند. سال ها بعد، در یک پاورقی در کتاب خاطراتش به نوعی این موضوع را مطرح می سازد که افراد چندان متوجه این عمل نشوند. آیا این کار از نظر اخلاقی و سیاسی قابل دفاع است؟ در واقع شاه رضا پهلوی را به جانشینی خود منصوب نکرد.

شاید امیدی به تجدید سلطنت در ایران نداشت؟ شاید سرخورده بود؟ شاید بیماری رو به رشد امکانی برای فکر کردن در این مورد، آن هم در آن شرایط انقلابی، به او نمی داد؟ نمی دانیم. فقط می توان حدس هایی مطرح کرد. اما حقیقت این است که “وصیت نامه سیاسی شاه” دروغ محض است، یعنی آن نوشته از آن شاه نیست.”

با این اوصاف برگی دیگر از خیانت خاندان غاصب پهلوی از زبان خودشان آشکار شد و مردم ایران دیدند که این خاندان حتی در دوران تبعید دست از کلاه برداری و شیادی برنداشته و سعی دارد با فریب مردم خود را هم چنان پادشاه ایران معرفی نماید.

انتهیا پیام/

https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme