https://telegram.me/empireoflies

هرکس موافق نیست، از کشور برود

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغدر چند سال گذشته، رسانه‌های پرشمار تلویزیونی و مجازی با حمایت مستقیم کشورهای غربی به راه افتاده‌اند که محوریت اصلی خود را در «تحقیر داشته‌های امروز ملت ایران» با تکیه بر «بَزَک رژیم منحوس پهلوی» قرار داده‌اند تا از این رهگذر، با ایجاد حس حقارت نسبت به گذشته ساخته‌شده توسط رسانه‌های غربی، اهداف شوم خود را به پیش ببرند.

این رسانه‌ها تلاش دارند تا باورهای ذهنی لازم برای القای گذشته‌ای پر افتخار و در نتیجه روزگاری محنت‌بار در دوره فعلی را برای مردم ایجاد کنند!

عدم روشنگری لازم و مناسب از شرایط رقت‌بار و پر محنت مردم ایران در دوره پیش از انقلاب نیز زمینه پیشبرد اهداف این رسانه‌ها را فراهم کرده است.

کتاب «ایران در بین دو انقلاب» اثری از یرواند آبراهامیان استاد ایرانی‌الاصلِ تاریخ، در کالج باروکِ دانشگاه شهر نیویورک است. آبراهامیان در کتاب خود به تحلیل تأثیرات متقابل سازمان‌های سیاسی و نیروهای اجتماعی ایران از سده نوزدهم میلادی تا انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ می‌پردازد. 

وی در این کتاب که در آغازین سال‌های پیروزی انقلاب اسلامی منتشر کرده، آمار متعددی از وضعیت اسف‌بار ملت ایران ارائه کرده که با وجود درآمدهای سرشار نفتی، مردم با آن دست و پنجه نرم می‌کردند.

خبرگزاری فارس در چند گزارش متوالی بخش‌هایی از این کتاب را که به ارائه تصویری واقعی از دوران رژیم پهلوی می‌پردازد، مرور خواهد کرد تا مشمول جملاتی چون «ملتی که تاریخ خود را فراموش کند، مجبور است آن را تکرار کند» و یا «ملتی که تاریخ خود را فراموش کند، به قهقرا می‌رود» نگردیم!

دیکتاتوری تک حزبی!

برخلاف آنچه امروز از «آزادی بیان» و «فعالیت آزادانه احزاب سیاسی» در ایران پیش از انقلاب توسط رسانه‌های غربی روایت می‌شود، ماجرای «حزب رستاخیز» به تنهایی برای رد این ادعای دروغین کافی است!

حزب رستاخیز ملت ایران، معروف به «حزب رستاخیز» به عنوان تنها حزب فراگیر، به دستور محمدرضاشاه پهلوی در ۱۱ اسفند۱۳۵۳ خورشیدی تشکیل شد. پس از اعلام تشکیل این حزب، همه احزاب و سندیکاهای مجاز ایران مانند حزب ایران نوین، حزب مردم، حزب پان‌ایرانیست و حزب ایرانیان در آن ادغام شدند. نظام شاهنشاهی در قدم بعدی تمام کارمندان دولت را مجبور به عضویت در این حزب نمود.

در کتاب «ایران بین دو انقلاب» ماجرا را اینگونه می‌خوانیم:

تا سال ۱۳۵۳ شاه از نظام دو حزبی حمایت می‌کرد و همواره به مخالفان سلطنت اطمینان می‌داد که به هیچ‌وجه قصد ایجاد نظام تک‌حزبی ندارد. وی در گفتگویی مدعی شده بود که «اگر من دیکتاتور بودم تا پادشاه مشروطه، سعی می‌کردم مانند هیتلر یا آنچه امروز در کشورهای سوسیالیستی (کمونیستی) می‌بینید، رهبری یک حزب واحد و مسلط را به دست بگیرم».

اما در سال ۱۳۵۳ ناگهان عقیده شاه تغییر کرد، حزب ایران نوین و حزب مردم را منحل کرد , حزب رستاخیز را تشکیل داد و گفت که در آینده دولت تک حزبی خواهد داشت. در ضمن گفت: «کسی که وارد این تشکیلات سیاسی نشود و معتقد به سه اصلی که من گفتم نباشد، دو راه برایش وجود دارد: یا یک فردی است متعلق به یک تشکیلات غیرقانونی یعنی به‌اصطلاح خودمان: «توده‌ای». یعنی باز به‌اصطلاح خودمان و با قدرت اثبات: «بی‌وطن». او جایش یا در زندان ایران است یا اگر بخواهد، فردا با کمال میل بدون اخذ حق عوارض، گذرنامه در دستش می‌خواهد برود چون که ایرانی نیست، غیرقانونی است و قانون هم مجازاتش را معین کرده است. یک کسی که توده‌ای نباشد و بی‌وطن هم نباشد ولی به این جریان هم عقیده‌ای نداشته باشد، او آزاد است، به‌شرطی که بگوید –به‌شرطی که علناً و رسماً و بدون پرده- بگوید که آقا من با این جریان موافق نیستم ولی ضدوطن هم نیستم. ما به او کاری نداریم.»

وی در پاسخ به انتقادات خبرنگاران خارجی که نظام تک‌حزبی را مغایر با پشتیبانی وی از نظام ۲حزبی می‌دانستند، هم گفت: «آزادی اندیشه! آزادی اندیشه! دموکراسی، دموکراسی! با پنج سال اعتصاب و راهپیمایی‌های خیابانی پشت سر هم! دموکراسی؟ آزادی؟ این حرف‌ها یعنی چه؟ ما هیچ‌کدام از آن‌ها را نمی‌خواهیم»! [۱]

از تبعات بزرگ اجبار همگان به عضویت در این حزب می‌توان به تقویت منابع خبری دستگاه مخوف ساواک برای سرکوب و منکوب کردن منتقدان و مخالفان اشاره کرد. برخی از مواردی که در کتاب «ایران بین دو انقلاب» ذکر شده است به این شرح است:

۱- نویسنده سرشناسی بازداشت و چندین ماه شکنجه شد و سرانجام در برابر دوربین‌های تلویزیونی حاضر شد «اعتراف کند» که توجه به مشکلات اجتماعی در آثار وی بسیار بیشتر از توجه به دستاوردهای انقلاب سفید بوده است!
۲- یک نویسنده سرشناس برای آنکه مجبور به قصیده‌سرائی در مدح حزب رستاخیز نشود مجبور به ترک کشور شد.
۳- در اواخر سال ۱۳۵۴، بیست و دو نفر شاعر، داستان‌نویس، کارگردان سینما، استاد دانشگاه و… به اتهام انتقاد از رژیم در زندان بودند.
۴- یک استاد به جرم! نام نبردن از انقلاب سفید در کلاس دانشگاه، کتک خورد!

این تنها بخشی از دوره سیاه استبداد ناشی از دیکتاتوری محمدرضا پهلوی در دوران پیش از انقلاب بوده است که رسانه‌های غربی و فارسی زبان تلاش دارند تا با ارائه روایات تحریف شده و مخدوش، آن را وارونه نشان داده و ذهنیت جوان امروزی را برای اهداف خود هدایت کنند.

در بخش بعدی به وضعیت کشور پس از افزایش نجومی درآمد نفتی و سهم مردم از آن خواهیم پرداخت.

پی‌نوشت:

۱- ایران بین دو انقلاب، یرواند آبراهامیان، نشر نی، صفحه ۵۴۲

انتهای پیام/فارس

تا سال ۱۳۵۳ شاه از نظام دو حزبی حمایت می‌کرد و همواره به مخالفان سلطنت اطمینان می‌داد که به هیچ‌وجه قصد ایجاد نظام تک‌حزبی ندارد. اما در سال ۱۳۵۳ ناگهان تغییر عقیده داد و حزب رستاخیز را تشکیل داد.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: 4.65 ( 1 رای)
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme