https://telegram.me/empireoflies

نوری علا خطاب به نوری زاده: تو مریض هستی!

اختصاصی – به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: دامنه اختلاف و درگیری عناصر ضدانقلاب در خارج از کشور به جایی رسیده که حتی علیه مقالات یکدیگر نیز جبهه گیری کرده و در مقام پاسخ گویی در تلویزیون ها و سایت ها محتوا تولید می کنند. این در حالی است که تا چندسال پیش درگیری ها عمدتا به تلاش برای کسب موقعیت های سیاسی محدود می شد اما آنچنان که گفته شد گویا این روزها دیگر خبری از موقعیت های سیاسی نیست به خصوص اینکه شورای ملی ایرانیان که برآیند تمام نیروهای ضدانقلاب در خارج از کشور بود خوب عمل نکرد.

نکته جالب توجه در دور جدید درگیری های ضدانقلاب با یکدیگر تمرکز بر شرایط ایران پس از براندازی است! این در حالی است که نظام ج.ا.ا با قدرت تمام در منطقه حضوری فعال دارد و علاوه برآن توانسته اپوزسیون خارج از کشور را که همواره در رویای براندازی به سر می برند را مدیریت کند. در چنین شرایطی سخن گفتن از آینده بسیار مضحک و  البته ساده لوحانه است.

دو هفته پیش گروهک منافقین در پاریس جشنی داشت که در آن جان بولتون معاون پیشین وزارت خارجه آمریکا و سفیر پیشین این کشور در سازمان ملل، نیوت گینگریچ رئیس پیشین مجلس نمایندگان، رودی جولیانی شهردار سابق نیویورک، جوزف لیبرمن سناتور پیشین و رئیس کنونی «سازمان اتحاد علیه ایران هسته ای»، تد پو نمایندهء کنگرهء آمریکا، ترکی الفیصل رییس سابق سرویس اطلاعاتی عربستان سعودی، تعدادی از نمایندگان کنونی و پیشین پارلمان اروپا و هیاتی از اپوزیسیون سوریه از جمله شرکت کنندگان وسخنرانان اش بودند.

روشی که منافقین  و برخی از گروه های سیاسی اپوزیسیون این روزها در پیش گرفته اند الگوبرداری از روندی است که اکنون در عالم اصطلاحات سیاسی به «روند چلبی سازی» مشهور است، با این تعریف که قدرت های غیرایرانی از یکسو در راستای فروپاشاندن رژیم مسلط بر ایران، یا تغییر آن، اقدام می کنند و از سوی دیگر جانشین این حکومت را هم خود تعیین کرده و به مأموریت ادارهء کشور می گمارند.

روشن است که «چلبی سازی» (اصطلاحی که با الهام از حملهء نظامی امریکا به عراق و ساقط کردن حکومت صدام حسین و تعیین احمد چلبی بعنوان حاکم کشور عراق ساخته شده) نوعی از «آلترناتیو سازی» می تواند باشد. یعنی آلترناتیو هر حکومت مورد تعرضی را یا مردم یک کشور تعیین می کنند و یا نیروهای خارجی؛ و آشکار است که منافقین این راه دوم را برگزیده و خواستار آن شده اند که بعنوان «چلبی های ایرانی» تنها آلترناتیو ممکن در برابر حکومت اسلامی شناخته شده و تقویت شوند.

روز پس از برگزاری همایش پاریس، علیرضا نوری زاده،مدیر شبکهء تلویزیونی «ایران فردا» که در لندن مستقر است و برنامه های خود را از طرق مختلف به داخل ایران پخش می کند، مطلبی منتشر کردند با عنوان «ظهور نیم بند امام زمان در پاریس» در انتقاد از ورود منافقین به روند «چلبی سازی»  و در پایان هم گفت که جشن پاریس زمانی بعد ملی دارد که به جای چند سیاستمدار زهوار در رفته پولکی آمریکائی و اروپائی، رضا پهلوی، کاک عبدالله مهتدی، کاک مصطفی هجری، مهندس حسن شریعتمداری، محسن سازگارا، شیرین عبادی، مهدی خانبابا تهرانی، دکتر هدایت الله متین دفتری، جواد خادم، نمایندگان فدائیان خلق، نمایندگان جنبش سبز، خانم انوشه انصاری، یاسین اهوازی، رمضان شریفی، رضا حسین بر، هوشنگ کردستانی، دکتر حسین لاجوردی، مهدی جلالی تهرانی، مهشید امیرشاهی، جمشید اسدی، احمد رأفت، نوشابه امیری، علیرضا میبدی و… نشسته باشند.

همین موضوع باعث شده که اسماعیل نوری علا رئیس شورای مرکزی حزب سکولار دموکرات ایران که چند سالی است با انشعاب از اتحاد جمهوری خواهان تشکیل شده است به این مقاله حمله کند و با این که سابقه دیرینه ای در رفاقت با نوری زاده دارد و مداوم در تلویزیون وی به تحلیل می پردازد وی را آدم شروری خطاب کند.

دلیل اصلی این توهین های نوری علاء به نوری زاده این است که چرا اسم وی و هم حزبان او و اساسا اسمی از حزب سکولار دموکرات ایران را در این مقاله نیاورده است!

نوری علاء در مقاله ای بلند بالا که در این خصوص نوشته است می گوید:”منی که سال ها است آقای نوری زاده و مهارت اش در بیاد آوردن نام ها و رابطه ها را می دانم هرگز قبول نمی کنم که این امر حاصل «جهل» بوده است و نه «تجاهل»، همانگونه که بگوئیم حاصل مرض بوده است و نه تمارض، به معنی خود را به مریضی زدن. نه. به اعتقاد من آقای نوری زاده اسم ها را بدقت انتخاب کرده و از یکسو به عده ای باج داده و از سوی دیگر در گرد و غباری که بر پا کرده، خواسته است جریان گسترده و وسیع سکولار دموکراسی را به حاشیه و فراموشی براند.

سکولار دموکراسی، بعنوان آلترناتیو حکومت اسلامی، خود بخود نافی جمهوری دموکراتیک اسلامی، جمهوری اصلاح طلبان اسلامی، جمهوری مورد علاقهء حامیان حکومت رحمانی اسلامی، و نظایر اینها نیز هست و در نتیجه آقای نوری زاده نمی تواند در بین نامبردگان اش از وجود برخی از آنها غافل باشد.

در عین حال،  نوری زاده (که در عدم علاقهء شخصی اش به منافقین کمتر می توان شک کرد) در همین پاراگراف شرط و شروطی تلویحی را برای تبدیل «جشن پاریس» به «جشنی ملی» می گذارد و اشاره به این دارد که بهتر است مجاهدین «بجای چند سیاستمدار زهوار در رفته پولکی آمریکائی و اروپائی» زمینه ای برای دعوت از نامبردگان ایشان را فراهم کنند. این سفارش، که نشان از چرخشی آرام دارد، در واقع، نافی همهء مطالبی است که آقای نوری زاده تا رسیدن به پاراگراف آخرشان دربارهء اقدام منافقین در پاریس نوشته اند. و این «گردش»، اگر واقعی باشد، از نظر من نمی تواند مشمول چشم پوشی شود.”

نوری زاده هنوز به این توهین ها جواب نداده و منتظر مانده تا ببیند که جهت گیری سیاسی این روز های نیروهای اپوزیسیون به کدام سمت است تا در باره توهینی که به وی شده جواب دهد.

انتهای پیام/

https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme