https://telegram.me/empireoflies

مصائب زن بودن در هالیوود

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: صنعت سینمای هالیوود طی ماه های اخیر هدف انتقادات شدیدی در زمینه تبعیض های جنسیتی قرار گرفته است و این در حالیست که بدون شک  به هر دلیلی! زنان، یکی از عوامل موفقیت فیلم ها در اکران و اقبال عمومی هستند.

چندی پیش “مریل استریپ” هنرپیشه مطرح سینمای آمریکا که سه نشان اسکار را در کارنامه خود دارد، به وضعیت تبعیض جنسی در سینمای آمریکا پرداخته است. این هنرپیشه نام آشنا در گفت و گویی با بی بی سی به مناسبت نمایش فیلم “سافرجت” (طرفدار حق رای زنان) _ که  به روایت مبارزۀ زنان انگلیس برای کسب حق رای در دو دهه اول قرن بیستم می پردازد_ ساختۀ فیلمساز انگلیسی سارا گَورون، در جشنواره فیلم لندن، گفته است که با وجود تمام دستاوردهایش، دستمزدش همیشه از دستمزد بازیگران مکمل مردش پایین‌تر بوده است.

استریپ عنوان می کند که نقش زنان در تولید و عرضه آثار سینمایی و سهم اقتصادی آن‌ها از این فرایند، همیشه در درجه دوم اهمیت قرار گرفته و مردان بیشترین نصیب را برده‌اند.

علاوه بر مریل استریپ، هنرپیشه های دیگری از هالیوود مانند: “پاتریشیا آرکت” برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن در سال (۲۰۱۴) ، “جنیفر لارنس” و “آماندا سایفرید” دیگر بازیگر برنده اسکار، نیز انتقادات و گلایه های مشابهی در این زمینه داشته اند.

علاوه بر نابرابری دستمزد، عدم مساوات از نظر نگاه حرفه ای و به کارگیری زنان در دیگر امور تخصصی سینما، دیگر انتقاد شدید به هالیوود است، بنابر تحقیقی که توسط دانشگاه سن دیگوی آمریکا انجام‌شده، سال گذشته در بین ۲۵۰ اثر پرفروش سینمای آمریکا، تنها ۷ درصد از آن‌ها توسط کارگردانان زن ساخته‌شده‌اند. از این ۲۵۰ فیلم ۱۱ درصد فیلم‌نامه آن‌ها توسط نویسنده زن نوشته شده و ۲۳ درصدشان هم توسط تهیه‌کننده زن تولید شده‌اند. این درصدها به نسبت سال ۲۰۱۳ تنها یک درصد رشد داشته‌اند و از سال ۱۹۹۸، ۲ درصد پایین‌تر آمده‌اند.

“نانسی مه یرز” کارگردان زن با سابقه آمریکایی که فیلم های پرفروشی چون “دام والدین” (۱۹۹۸)، “این پیچیده است” و “کارآموز” در کارنامه او مشاهده می شود در مصاحبه ای با “Empire” از ساختار مردانه هالیوود و اجحافی که در حق زنان می شود سخن گفته است.

وی با پاسخ منفی به این سوال که آیا تا به حال به تمام خواسته های حرفه ای خود در هالیوود رسیده اید؟ گفته است:

«متاسفانه سال هاست پروژه های بزرگ را متعلق به مردان می دانند و هر فیلمی را که پر هزینه و پر مسئولیت است فقط در حیطه کار مردان تلقی می کنند. این طور نیست که ما نخواهیم در این پروژه ها مشارکت داشته باشیم اما امواج موجود چیز دیگری بوده است.»

مه یرز پروژه های بزرگ هالیوود را ملک اختصاصی مردان دانسته است و درباره اینکه آیا تلاشی برای تغییر این وضعیت صورت گرفته است می گوید: «بسیار زیاد، اما بی فایده است. میزان این تلاش بیهوده به حدی می رسد که حتی دیگر مایل نیستم درباره آن حرف بزنم. زنان بسیاری را در هالیوود می یابید که حاضرند دراین خصوص حرف بزنند اما من از ۴۰ سال حرف زدن بی ثمر در این باره خسته شده ام.»

نگاهی به برندگان اسکار در رشته های فنی نیز گواهی بر وجود این تبعیض در نگاه به زنان در سینماست تا جایی که در تاریخ اسکار به عنوان نمونه،  تنها دو زن (لینا ورتمولر برای فیلم هفت زیبایی و کاترین بیگلو برای فیلم قفسه رنج) برنده جایزه بهترین کارگردانی شده اند.

این تفاوت ها چالشی بزرگ درباره هالیوود به عنوان ابرقدرت تولید فیلم در جهان ایجاد می کند چرا که این واقعیت را آشکار می سازد که این نهاد عریض و طویل و صاحب امکانات و بودجه های کلان، در تامین حقوق اولیه زنان به عنوان بخش عمده ای از دست اندرکاران خود کوتاهی و تبعیض به خرج می دهد.

این درحالیست که بسیاری از رسانه های غربی که به زبان های مختلف دنیا و به شکل های گوناگون در اختیار مردم هستند بیشتر به جنبه های زرق و برق دار هالیوود پرداخته و  آن را برای هنرمندان دیگر کشورها، “بهشت موعود” تصویر می کنند و در مقابل، دیگر جوامع را دچار معضلاتی گسترده در عرصه فرهنگی و حقوق هنرمندان معرفی می کنند.

به عنوان نمونه و در جنجال اخیر پیرامون یکی از بازیگران زن نه چندان مطرح ایرانی به آمریکا به سراغ او رفته اند و انواع خبرسازی های رسانه ای را با بازی این به اصطلاح هنرمند به راه انداختند، گویی رسانه هایی که با بودجه کشورهای غرب اداره می شوند دستورالعملی برای حمایت از شهروندانشان حتی هنرمندان خود ندارند و فقط باید به مرثیه سازی برای پناهندگان پرداخته و ناله های آنان را به گوش جهان برسانند تا هالیوود و هالیوودها همچنان بهشتی فریبنده و طعمه ای برای شکار صیدهایی از جنس همین پناهندگان باقی بمانند.

انتهای پیام/جام نیوز

رسانه های غربی بیشتر به جنبه های زرق و برق دار هالیوود پرداخته و آن را برای هنرمندان دیگر کشورها، بهشت موعود تصویر می کنند و در مقابل، دیگر جوامع را دچار معضلاتی گسترده در عرصه فرهنگی و حقوق هنرمندان، معرفی می کنند.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme