https://telegram.me/empireoflies
المانیتور در مطلبی به بررسی احتمال حضور فرمانده سپاه قدس در انتخابات آتی ریاست جمهوری ایران پرداخت.

غربگراها عینک خوش‌بینی را بردارند

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: طی چند هفته اخیراتفاقات روی داده در عرصه بین‌الملل و برخی اظهارنظرها، تردید‌ها را نسبت به توانمندی‌های سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی در مقابله با بی‌عدالتی‌ها و مشکلات بشر در عرصه جهانی دوچندان کرده است.

شاید یکی از بارزترین این اتفاقات حذف نام عربستان و ائتلاف کشورهای عربی از لیست سیاه ناقضان حقوق کودکان در یمن بود. در طول یک سال گذشته حجم حملات به مناطق غیرمسکونی یمن آنچنان فزونی گرفته است که هر روز خبری از بمباران مدارس به گوش می‌رسد.

سازمان ملل در نتیجه چنین اقداماتی طی یک اقدام منطقی نام عربستان را به عنوان یکی از ناقضان حقوق کودک در لیست سیاه خود قرار داد. ناگهان و تنها دو روز پس از این اقدام، نام عربستان از این لیست خارج شد. این اتفاق تردیدهای فراوانی را نسبت به ماهیت این اتفاق برانگیخت.

اندکی پس از این اتفاق گزارش‌های فراوانی در رسانه‌های گوناگون منتشر شد که حاکی از فشار فراوان کشورهای عربی برای این اقدام بود؛ فشاری که از یک طرف با پول و از سوی دیگر با لابی‌های پشت پرده حاصل شد. فشار به قدری سنگین شد که در نهایت دبیرکل سازمان ملل به این اقدام اعتراف کرد.
  
بان‌کی‌مون چه گفت
بان‌کی‌مون با اشاره به این اقدام گفت: این یکی از دردناک‌ترین و دشوارترین تصمیماتی بود که من تاکنون گرفته‌ام… این خطر وجود داشت که میلیون‌‌ها کودک با رنج ناشی از قطع بودجه برنامه‌های سازمان ملل در فلسطین، سودان جنوبی، سوریه، یمن و دیگر مناطق روبه‌رو شوند.

در این میان دبیرکل سازمان ملل با اشاره به اقدامات ناروا در مورد فشار بر این سازمان اشاره می‌کند و می‌گوید: اعمال فشار ناروای کشورها، غیرقابل قبول است… ما گلایه‌های مطرح شده را بررسی می‌کنیم، اما محتوای گزارش تغییر نخواهد کرد. من انتقادات را درک می‌کنم، اما مسئله‌ای بزرگ‌تر وجود دارد، اینکه زمانی که صلح‌بانان سازمان ملل هدف حمله قرار می‌گیرند، مستحق حمایت قاطع شورای امنیت هستند.

میزان فاجعه تا بدین اندازه بود که حتی نهادهای بین‌المللی هم به سخن آمدند و مطالبی را درباره اقدام غیرمعمول سازمان ملل بیان کردند.

رنزو پومی‌، نماینده‌ سازمان عفو بین‌الملل، تصمیم بان‌کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل را نقض موازین بین‌المللی خواند و گفت که اقدام بان به اعتبار سازمان ملل لطمه می‌زند.

او در مصاحبه‌ای یادآور شد: «وحشتناک تنها این نیست که یک عضو سازمان ملل کودکان و غیرنظامی‌ها را می‌کشد، بلکه این هم هست که وقتی این عضو سر بزنگاه گیر می‌افتد با اعمال نفوذ و فشار سیاسی نامش از فهرست سیاه حذف می‌شود. رنزو پومی تأکید کرد: وقتی بان حاضر است موازین حقوق بشر را به خاطر منافع دیگر قربانی کند، باید از خود پرسید آینده‌ سازمان ملل چه خواهد بود؟

در چنین شرایطی خبری دیگر نیز از رسانه‌ها درج شد و آن هم این بود که رژیم صهیونیستی به عنوان رئیس کمیسیون حقوقی سازمان ملل معرفی شد. تمام این اتفاقات این پرسش را در اذهان ایجاد می‌کند که آیا امیدی به سازمان‌های بین‌المللی وجود دارد؟
  
تقابل با دشمن در عرصه بین‌الملل
در طول چندین سال گذشته یکی از مهم‌ترین مسائلی که کشور با آن درگیر بوده، تقابل با سازمان‌های بین‌المللی، به خصوص پیمان‌های بین‌المللی است که نظام جمهوری اسلامی ایران در آن عضو شده است. پس از روی کار آمدن دولت یازدهم خوش‌بینی افراطی در کشور و از سوی برخی جریان‌ها نسبت به نهادها و سازمان‌های بین‌المللی و همچنین رویه‌های موجود در عرصه بین‌المللی به وجود آمده که از سوی برخی رسانه‌ها در سطح جامعه نیز تبلیغ می‌شود. از همه مهم‌تر تلاش برای اجرای کردن این اعتماد در قالب یک راهبرد است که رویه فوق به تمام زوایا و مشکلات ایران با غرب تسری پیدا کند. نمونه روشن چنین راهکاری را می‌توان در مطرح کردن طرح‌های برجام ۲ و ۳ مشاهده کرد. این بحث محوری است که مرتباً از سوی برخی مذاکره‌کنندگان کشورمان در دیدار با مقامات خارجی بر آن تأکید می‌شود. به عنوان مثال عباس عراقچی در دیدار مشاور نخست‌وزیر ژاپن تجربه مذاکرات منتهی به برجام، که مبتنی بر رویکرد برد ـ برد بود را دستاوردی برای منطقه و نیز جامعه بین‌المللی و الگویی موفق برای حل و فصل معضلات در سطوح منطقه‌ای و حتی جهانی عنوان می‌کند.

حالا سؤال اینجاست که چنین رویکردی با توجه به تجربه‌های موجود قابل پذیرش است؟
این نکته غیر قابل رد است که سازمان‌های بین‌المللی به نوعی تحت سیطره امریکا و رژیم تابع زور و قدرت قرار دارند. این مسئله به خوبی در شورای امنیت سازمان ملل متحد قابل مشاهده است؛ نهادی که پنج کشور دارنده حق وتو در آن تصمیم‌گیر هستند. کشورهایی که تنها با استفاده از توان اتمی خود می‌توانند اراده خود را در عرصه جهانی اعمال کنند. در این میان مقام معظم رهبری نیز بارها در خصوص دلایل بی‌اعتمادی خود به غرب هشدارهای لازم را داده بودند. طبیعی است که سازمان‌های بین‌المللی که تحت سلطه غرب قرار دارند، مواضعی خصمانه را نسبت به ایران خواهند داشت.

به این ترتیب جریانی که بیش از همه به دنبال مذاکره با غرب تحت لوای قوانین کشورهای غربی است، عملاً کشور را در مقابل آسیب‌های فراوانی قرار می‌دهد.

شاید در این میان مهم‌ترین آسیب فراهم کردن خطر نفوذ به داخل ارگان‌های حیاتی کشور است. بسیاری از مسیرهای نفوذ اطلاعاتی و امنیتی می‌تواند در سایه همین همکاری بین‌المللی فراهم شود، کما اینکه در مورد برجام برخی مقامات امریکایی به صراحت به این نکته اشاره می‌کنند که برجام زمینه ارائه برخی اطلاعات ایران را به کشورهای حاشیه خلیج فارس فراهم می‌کند.

رابرت آینهورن و ریچارد نفیو دو تن از صاحبنظران امریکایی در گزارش خود در مؤسسه بروکینگز به این نکته اشاره می‌کنند که منظور کاهش انگیزه کشورهای منطقه برای ساخت سلاح هسته‌ای را از دست بدهند، بهتر آن است که امریکا به طور منظم اطلاعاتی که با مکانیسم بازرسی‌های ویژه مندرج در برجام از ایران جمع می‌کند، در اختیار آنها بگذارد.

نفیو در سخنرانی خود در بروکینگز در این باره می‌گوید: «توصیه دیگر ما این است که قابلیت جمع‌آوری اطلاعات امریکا درباره فعالیت‌های ایران که به اشاعه هسته‌ای مرتبط هستند، افزایش یابد و امریکا این اطلاعات را با کشورهای منطقه به اشتراک بگذارد.»

منتقدان توافق هسته‌ای در ایران همواره از این مسئله ابراز نگرانی کرده‌اند که اطلاعات جمع‌آوری شده در چارچوب برجام از حفاظت کافی در آژانس برخوردار نیست و نهایتاً این سرویس‌های اطلاعاتی غربی به ویژه امریکایی‌ها هستند که درباره استفاده از آن تصمیم خواهند گرفت.

این مسئله در تمام بحث‌های مهم امنیتی و نظامی کشور نیز صادق است. نکته دیگر که خوش‌بینی بیش از اندازه برخی طرف‌ها را نسبت به نهادهای بین‌المللی فراهم می‌کند، فراموشی ماهیت انقلابی نظام جمهوری اسلامی در مقابل مستکبرین است. بدیهی است که نظام جمهوری اسلامی بر اساس این نکته شکل گرفت که نظام بین‌الملل در قالب یک ساختار ناعادلانه بر ملت‌ها تحمیل شده است.

طبیعی است که در چنین شرایطی بازی کردن در همین ساختار سبب بدبینی ملت‌ها نسبت به اهداف نظام جمهوری اسلامی در عرصه بین‌الملل شده و عملا ماهیت نظام جمهوری اسلامی را از درون پوک و بی‌معنا می‌کند.
  
خطوط قرمزی که کمرنگ می‌شوند
با تمام این تفاصیل شاید پایان‌بخش این گزارش، سخنان مقام معظم رهبری در مورد مرزبندی آشکار با دشمنان باشد؛ مرزبندی‌ای که تمام جریان‌ها و گروه‌ها باید به آن ملتزم باشند. طبیعی است که با چنین دلایل آشکاری دلیلی برای اعتماد بیش از اندازه به نهاد‌های بین‌المللی وجود ندارد. این نزدیکی بیش از اندازه سبب خواهد شد همین مرزها که از نظر مقام معظم رهبری بسیار مهم هستند، عملاً کمرنگ شود.

 
منبع: روزنامه جوان
انتهای پیام/

المانیتور در مطلبی به بررسی احتمال حضور فرمانده سپاه قدس در انتخابات آتی ریاست جمهوری ایران پرداخت.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme