https://telegram.me/empireoflies
اشاره: «سر ریدر ویلیام بولارد» ،سفیر کبیر انگلستان در ایران، در اواخر دوره سلطنت رضاشاه و اوایل حکومت محمدرضا پهلوی در ایران مشغول به کار بوده است. وی در بخشی از نامه های خصوصی و گزارش های محرمانه خود که در کتابی با عنوان خاطراتش به چاپ رسیده، آورده است: تهران دوم اوت ۱۹۴۲ (۱۳۲۱٫۵٫۱۱)

روایت سفیر انگلیس از دزدی گندم توسط کارگزاران شاه

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغاشاره: «سر ریدر ویلیام بولارد»، سفیر کبیر انگلستان در ایران، در اواخر دوره سلطنت رضاشاه و اوایل حکومت محمدرضا پهلوی در ایران مشغول به کار بوده است. وی در بخشی از نامه های خصوصی و گزارش های محرمانه خود که در کتابی با عنوان خاطراتش به چاپ رسیده، آورده است تهران دوم اوت ۱۹۴۲ (۱۳۲۱٫۵٫۱۱)

به تازگی یک بحران سیاسی دیگر به وجود آمده است. بعد از یک هفته ای که در وزارتخانه های ایران هیچ کاری انجام نمی شد، کابینه ترمیم شد. امید می رود که کابینه جدید بیشتر از قبلی فعال باشد، چون قبل از همه چیز باید بر مشکل تهیه گندم برای شهرها فائق آید… شاه نادان که سال قبل کناره گیری کرد، اجازه داد تمام ذخایر گندم مصرف شود، بنابراین مدت دو سال است که مردم ایران دست به دهان زندگی می کنند. در زمستان ۱۹۴۰-۱۹۴۱ ما گندم هند را به ایران فروختیم و بعدا مقادیر عظیمی از کانادا و آمریکا آوردیم. با دادن این امکان، مملکت می بایست مجددا خودکفا می شد، ولی اقدامات انجام شده، احتیاج به کارگزارانی کارآمد و صادق داشت تا موثر واقع شود و ماموران ایرانی فاقد این دو خصلت هستند. امسال، محصول نسبتا خوب است.

در بعضی نقاط خیلی خوب، ولی مثل همیشه در مواقع بحرانی میل به احتکار وجود دارد. در همه جا ،زمین داران و ماموران میزان واقعی محصول را پنهان می کنند، با این هدف که نشان دهند تولید کنندگان گندم مازادی برای فروش به دولت برای مصرف شهرها ندارند.وقتی آدم، کم کاری و فساد درایران را می بیند با روش های بلشویکی همدلی می کند. ضمنا گندم به جاهایی در خارج از کشور که قیمت ها بالاتر است، قاچاق می شود. «این عمل برخلاف قانون است». این کار با اغماض مسئولان ایرانی که غالبا خودشان گندم را به خارج قاچاق می کنند، انجام می شود. شکل های زیاد دیگری از دغل بازی وجود دارد که مسئولان در آن دست دارند. وقتی گندم وارد می شود، مقداری از آن به وسیله مسئولان و با استفاده از مصونیت شغلی در بازار سیاه به فروش می رسد.

بعد ،مسئولان و نانواها مشترکا قسمتی از آردی را که دولت به نانوایی ها فروخته، مخفیانه می فروشند و کسری آن را با مخلوط کردن سبوس یا کاه پر می کنند. ما عده ای از افسران [انگلیسی] را مامور کرده ایم که مواظب محصول باشند و سعی کنند مانع احتکار و تقلب شوند. طبعا، مسئولان به مردم می گویند هدف ما این است که گندم را برای واحدهای خودمان بخریم که یک دروغ محض است، چون ما واحدها را با غلاتی که از هند و جاهای دیگر خارج از ایران می آوریم، تغذیه می کنیم. اما ایرانیان میل دارند دروغ را باور کنند. چند روز پیش ،یکی از افسران در سلطان آباد از نوزده نانوایی، چند نمونه نان می خرد. همه نان ها ناخالص بوده است. او نان ها را برای فرماندار می برد که عصبانی می شود، چون ماموران او برایش همیشه نان های عالی می برده اند و گفته بودند از نانوایی ها تهیه کرده اند. افسر یاد شده در این موقع، به زور، فرماندار را بیرون می برد تا خودش نانوایی ها را ببیند. کیفیت نان حالا خوب است و افسر مذکور از جاهای کاملا دور دست تقاضاهایی دریافت می کند که از او می خواهند نان آن جا را بازرسی کند.

انتهای پیام/خراسان

اشاره: «سر ریدر ویلیام بولارد» ،سفیر کبیر انگلستان در ایران، در اواخر دوره سلطنت رضاشاه و اوایل حکومت محمدرضا پهلوی در ایران مشغول به کار بوده است. وی در بخشی از نامه های خصوصی و گزارش های محرمانه خود که در کتابی با عنوان خاطراتش به چاپ رسیده، آورده است: تهران دوم اوت ۱۹۴۲ (۱۳۲۱٫۵٫۱۱)

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme