https://telegram.me/empireoflies
آمریکا همچنین از وخامت اوضاع سیاسی ایران اظهار نگرانی کرده و بیم خود را از اعمال نفوذ سیاستمداران ایرانی که دارای سوءشهرت سیاسی بودند و ممکن بود پست‌های دولتی و وزارتی را اشغال کنند ابراز داشت.

بولارد، طراح تبانی آمریکا و انگلیس در ایران

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: اقتصاد ایران در سال‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۲۱ یعنی چند ماه پس از اشغال کشور توسط نیروهای متفقین، در مرحله سقوط قرار گرفته بود. این خود تهدیدی برای متفقین به شمار می‌رفت که از ایران به عنوان تنها راه امن و نزدیک برای کمک‌رسانی به روسیه استفاده می‌کردند. عدم توانایی سازمان‌ها و دستگاه‌های دولتی ایران در برخورد و مقابله با مشکلات ناشی از جنگ، یکبار دیگر مساله استخدام مستشاران خارجی را برای وزارتخانه‌ها و سازمان‌های مختلف دولتی ایران مطرح کرد. پیشنهاد استخدام مستشاران خارجی برای دولت ایران نخستین ‌بار توسط سر«ریدر بولارد» سفیر وقت انگلیس در ایران طرح شد. بولارد به ابتکار خود در ژانویه ۱۹۴۲ (دی‌ماه ۱۳۲۰) به نخست‌وزیر ایران پیشنهاد کرد نسبت به استخدام مستشاران خارجی اقدام کند. پنجم فوریه ۱۹۴۲ (۱۶ بهمن ۱۳۲۰) بولارد به وزارت خارجه انگلستان اطلاع داد پیشنهاد او به نخست‌وزیر ایران برای استخدام مستشاران خارجی برای امور مالیه کشور با حسن قبول پذیرفته شده است.

بولارد اظهار امیدواری کرده بود پیشنهاد او مورد قبول و تصویب دولت انگلستان هم قرار گیرد و این طرح سبب شود مشکلات حل شود. «ایدن» در جواب بولارد موافقت کامل خود را با پیشنهاد وی به دولت ایران اعلام داشت و طی تلگرافی از لرد «هالیفاکس» سفیر انگلیس در واشنگتن خواست با وزارت خارجه آمریکا تماس گرفته و از مقامات آمریکایی بخواهد چنانچه ایرانی‌ها تقاضای مشاوران آمریکایی را کردند وزارت خارجه آمریکا در این‌باره کمک‌های لازم را مبذول داشته و مشاوران و مستشاران آمریکایی در اختیار دولت ایران قرار دهد. «والاس موری» عضو عالیرتبه وزارت خارجه آمریکا در جواب این درخواست دولت انگلیس، ضمن اظهار خشنودی از این طرح به لرد هالیفاکس اظهار داشت هرگونه درخواست و پیشنهادی که از جانب دولت ایران دریافت شود با کمال میل و حسن نظر مورد توجه قرار خواهد داد. والاس موری همچنین گفته بود این قضیه برای آمریکا چه از نظر سیاست کوتاه‌مدت آن کشور و چه از لحاظ سیاست آینده بلندمدت دولت آمریکا دارای اهمیت ویژه‌ای بوده و به طور کلی نیز لازم است با توجه به وضع جنگ و حفظ منافع آمریکا و انگلیس، دولت ایران مشکلات مالی خود را حل کرده و به طرز صحیحی اداره شود. زمانی که «قوام‌السلطنه» بر کرسی ریاست‌الوزرایی جای گرفت، همکاری و نزدیکی با آمریکا را یکی از اصول اساسی سیاست خود قرار داد و او نیز بسیار مایل بود مستشاران خارجی را برای ایران استخدام کند. دولتمردان ایرانی امیدوار بودند با درخواست مستشار از آمریکا از منافع برنامه وام و اجاره آمریکا برخوردار شوند.

از سوی دیگر آمریکا تنها کشور قدرتمند باقی مانده بود که ایران می‌توانست از آن برای کوتاه کردن دست انگلیس و شوروی استفاده کند. انگلیسی‌ها نیز خود متوجه این سیاست ایرانی‌ها بودند و می‌دانستند دولت ایران قصد دارد از آمریکا به عنوان قدرتی علیه انگلیس استفاده کند. به همین دلیل ایران نیز انتظار نداشت پیشنهاد استخدام مستشاران آمریکایی از جانب انگلیسی‌ها به‌ عمل‌ آید. سر ریدر بولارد هم هنگام ارائه پیشنهاد خود به دولت ایران متوجه این موضوع بود و در گزارش خود به آن اشاره کرده و می‌نویسد: «نخست‌وزیر ایران از پیشنهاد من مبنی بر استخدام مستشاران آمریکایی سخت متعجب شد و باور نمی‌کرد که چنین پیشنهادی از جانب من به عمل‌ آید». سیاست استخدام مستشاران آمریکایی برای دولت ایران به نفع انگلیسی‌ها بود. دولت انگلستان این نظر را خود اعلام داشت که کارشناسان ورزیده و شایسته آمریکایی بدون شک می‌توانند کمک‌های موثری به دولت ایران کرده و حضور این مستشاران در ایران و مساعدت‌های آنها نه‌تنها اوضاع نابسامان ایران را بهبود خواهد بخشید بلکه از نظر حفظ منافع متفقین و انگلستان نیز این امر مورد علاقه و توجه ویژه دولت انگلستان است. وزارت خارجه انگلستان در ضمن کاملاً متوجه بود که ممکن است مستشاران آمریکایی به ایرانی‌ها گرایش پیدا کرده و علیه منافع انگلیس و شوروی فعالیت کنند. اما با این حال پیشنهاد و اقدام بولارد را مورد تایید و تصویب قرار داد زیرا از نظر انگلیسی‌ها حداقل نخستین مرحله اجرای این طرح سبب نزدیکی و همکاری بیشتر آمریکا و انگلیس می‌شد.  در نتیجه جنگ و اشغال کشور از سوی قوای بیگانه، ایران با اوضاع نابسامانی از نظر اقتصاد روبه‌رو شده بود.

راه‌آهن ایران و به طور کلی تمام وسایل حمل و نقل مواد و کالا، به شوروی اختصاص یافته بود و در اختیار متفقین قرار داشت. کمبود غله و عدم امکان توزیع آن در سراسر کشور مردم را با خطر قحطی مواجه کرده بود و انگلیسی‌ها که متعهد شده بودند تهیه و تامین و توزیع غلات و مواد غذایی و مایحتاج مردم را انجام دهند، فقط به قسمتی از تعهدات خود درباره تهیه غله و آذوقه عمل کرده بودند. اوایل سال ۱۹۴۲ بحران کمبود گندم در تهران و مناطق جنوبی کشور(منطقه تحت اشغال انگلیس) سبب شد دولت ایران به فکر چاره افتاده و ضمن تاسیس وزارت خوار و بار اقدام به استخدام مستشاران آمریکایی برای وزارت خوار و بار کند. انگلیسی‌ها که خود سبب بخش عمده‌ای از نابسامانی‌ها و نارسایی‌ها در امر خوار و بار و غلات بودند و نمی‌خواستند قبول کنند که تمام کمبودها و نابسامانی‌ها به علت اشغال کشور و حضور نیروهای انگلیسی و روس در ایران و خارج کردن غلات از کشور به شوروی است، گناه کمبودها را به ایرانی‌ها نسبت داده و رسماً به مقامات آمریکایی نوشتند ایرانی‌ها در اداره امور ناتوان و نادرست هستند و همین مساله سبب و علت اصلی کمبود مواد و غله در ایران بویژه در مناطق جنوبی تحت اشغال ارتش انگلیس است. وزارت خارجه آمریکا طی یادداشتی به وزارت خارجه انگلستان به مقامات انگلیسی یادآور شد دولت آمریکا از آن بیم دارد که مستشاران آمریکایی نتوانند به علت ضعف و عدم توانایی مقامات ایرانی وظایف خود را به‌خوبی انجام دهند.

آمریکا همچنین از وخامت اوضاع سیاسی ایران اظهار نگرانی کرده و بیم خود را از اعمال نفوذ سیاستمداران ایرانی که دارای سوءشهرت سیاسی بودند و ممکن بود پست‌های دولتی و وزارتی را اشغال کنند ابراز داشت. تحت تلقینات انگلیسی‌ها مقامات وزارت خارجه آمریکا به انگلیسی‌ها پیشنهاد کردند چون به علت اوضاع جنگی، نظام اداری و سازمان‌های دولتی ایران از هم گسیخته و ناتوانی و فساد رهبران و دولتمردان ایرانی شیوع عام دارد، نیروهای اشغالگر با صرف انرژی و وقت، نظم را در ایران برقرار کنند تا حمل مواد به شوروی دچار اشکال نشود. در یادداشت وزارت خارجه آمریکا بویژه به این نکته اشاره شده بود که به خاطر حفظ منافع همه ملت‌های متفق و ایران، باید دولتمردانی که از قدرت و توانایی سیاسی و استقلال رای و عقیده برخوردارند در پست‌های حساس گمارده شوند و رهبری دولت و ملت به آنها محول شود تا ایران به عنوان یکی از کشورهای متفق قادر به مقاومت و ایستادگی در مقابل متجاوزان باشد. برای دستیابی رجال سیاسی و دولتمردان خوشنام و توانای ایران به پست‌های حساس مملکتی، وزارت خارجه آمریکا پیشنهاد کرد وزرای مختار انگلستان و آمریکا در تهران با مشارکت یکدیگر در این زمینه اقدام کرده و همکاری صمیمانه و نزدیکی با یکدیگر داشته باشند و اصولا درباره تمام مسائل مربوط به ایران، دولت انگلستان با دولت آمریکا همکاری کند. آمریکا توجه دولت انگلستان را به اهمیت استراتژیک ایران جلب کرده و آن را بی‌اندازه مهم خوانده بود. پیروزی ژاپن در شرق دور و تهدید آلمان‌ها در خاورمیانه موقعیت استراتژیک ایران را بسیار حساس‌تر و مهم‌تر از قبل کرده بود. وزارت خارجه آمریکا در یادداشت خود اظهار امیدواری کرده بود مقامات انگلیسی در تحکیم و تقویت موقعیت ایران هیچ فرصتی را از دست ندهند و تا حد ممکن در این رابطه بکوشند. وزارت خارجه انگلستان با خشنودی کامل از اصول توافق و همکاری آمریکا و انگلیس در ایران استقبال کرد و این همکاری‌ها را بهترین راه برای تقویت موضع ایران در جنگ و در جهت حفظ منافع متفقین دانست.

تفاهم آمریکا و انگلیس در باب ایران تا حدی سبب روشن‌تر شدن سیاست آمریکا نسبت به ایران شد. بعد از کنفرانس تهران در ۱۹۴۳ نیز آمریکا بر آن شد تا سیاست جامعی نسبت به ایران در پیش گرفته و به تحکیم موقعیت سیاسی و اقتصادی ایران مبادرت کند اما اعمال چنین سیاست جامعی مستلزم کنترل کامل بر امور سیاسی و اقتصادی و نظامی ایران بود تا از راه آن بتوان تحولات لازم و دگرگونی‌های مورد نیاز را برای تحکیم و تثبیت اوضاع سیاسی و اقتصادی ایران به عمل آورد و از آنجا که چنین نوعی از کنترل امور یک کشور تنها درباره مستعمرات یا کشورهای نیمه‌مستعمره اعمال می‌شد و سیاست خارجی سنتی و میراث ایدئولوژیک انقلاب آمریکا مانع اعمال چنین کنترل‌ها و سیاستی بود، لذا در عمل دولت آمریکا را با مشکلاتی روبه‌رو کرد. دولت آمریکا برای پیشبرد سیاست خود درصدد برآمد به طور غیرمستقیم این کنترل‌ها را حاصل کند.

منبع: دکتر ایرج ذوقی، ایران و قدرت‌های بزرگ در جنگ دوم جهانی، انتشارات پاژنگ

انتهای پیام/وطن امروز

آمریکا همچنین از وخامت اوضاع سیاسی ایران اظهار نگرانی کرده و بیم خود را از اعمال نفوذ سیاستمداران ایرانی که دارای سوءشهرت سیاسی بودند و ممکن بود پست‌های دولتی و وزارتی را اشغال کنند ابراز داشت.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme