https://telegram.me/empireoflies

انسان‌شناسی یک بیگانه

به گزارش «امپراتوری دروغ»، جاناتان گلیزر تا به امروز تنها سه فیلم ساخته، آن هم در ظرف ۱۴ سال و با همین سه فیلم یکی از مهم ترین کارگردانان انگلیسی به حساب می آید. او که تجربه تصویری اش را با ساخت موزیک ویدیو برای گروه معرکه Radiohead اندوخته، سال ۲۰۰۰ و با همان اولین فیلمش، ظهور یک فیلمساز درخشان را نوید داد.

«وحشی جذاب» یک درام گنگستری ساکن و هولناک بود که دیالوگ های ابزورد و فاصله گذاری های خونسردانه اش، انفجارهای عصبی و خشن اش را برجسته تر و فیلم را به یکی از شاخص ترین آثار گنگستری سینما تبدیل کرد.  چهار سال بعد، گلیزر فیلم بحث برانگیز و پرحاشیه «تولد» را ساخت که درباره تناسخ بود و به تردیدهای یک زن (نیکول کیدمن) درباره احتمال حضور دوباره همسرش در وجود یک پسربچه می پرداخت. حالا ۹ سال پس از این واکاوی معماگونه تناسخ، گلیزر عجیب ترین فیلمش را ساخته.

«زیر پوست»، داستان بیگانه ای سرد و بی روح (اسکارلت جوهانسون) را روایت می کند که در خیابان های اسکاتلند پرسه می زند و مردان را شکار و شیره وجودشان را به جایی فرازمینی و ناوجودی منتقل می کند. توضیح اتفاقی که برای این مردهای بی خبر از همه جا می افتد سخت است، ولی مطمئنا با ورود به خانه بیگانه جذاب، اتفاق خوبی در انتظارشان نیست.

خونسردی و آرامش در روایت و اوج های آرام، ولی هولناک فیلم همان است که در وحشی جذاب و تولد دیده ایم، ولی فضاسازی فیلم چیزی نیست که تا به حال نه در فیلمی از گلیزر و نه در هیچ فیلم دیگری دیده باشیم. استفاده از تصاویر حیرت انگیز و مینی مال و تاثیر زیاد صدا و افکت های صوتی و همین طور سوژه هستی گرایانه و انسان شناسانه و درعین حال فرازمینی فیلم، شاید فقط آن را کمی به اودیسه فضایی کوبریک نزدیک کند. یک اودیسه فضایی زمینی.

سفر اودیسه زیباروی بی نام فیلم، البته در میان انسان هاست و در این سفر، هم خودش را بهتر می شناسد و هم انسان را. او آمده تا هر آنچه زیر پوست انسان هاست را به یغما ببرد، اما آدم ها کم کم از حالت خوک های آزمایشگاهی و شکارهای او بیرون می آیند و او را با وجه بهتر انسان، یعنی حس هایش آشنا می کنند. بیگانه ما به بدن و پوستی که آن را تسخیر کرده و حسی که از آن دریافت می کند بیشتر واقف و آشنا و دلبسته می شود. این دلبستگی و محبت است که او را به شناخت وجه دیگر انسان یعنی خشونت و پستی می رساند.

وجه تسمیه فیلم شاید زیرپوست بیگانه است یا زیر پوست انسان های قربانی اش، یا هر دو. یا شاید منظور خود فیلم است که آرام آرام زیر پوست بیننده می خزد و تجربه تماشایش را تا مدت ها در حافظه بصری بیننده ثبت می کند.

«زیر پوست» هم مثل «تولد»، فیلم بحث انگیزی است و بازخوردهای مختلفی داشته. در بعضی محافل مثل جشنواره ونیز هو شده و بعضی دیگر فیلم را شاهکاری بی بدیل خوانده اند. گویا لحن ساکن فیلم و حضور یک ستاره معروف هالیوود در فیلمی مستقل و مستندگونه در این جبهه گیری ها بی تاثیر نیست، اما هرچه باشد، شاهکار یا بی ارزش، اثر جدید گلیزر بی شک یکی از مهم ترین فیلم های امسال است. اینکه آیا جسارت تصویری و مهارت تکنیکی گلیزر می تواند فیلم را ماندگارتر کند، فقط با گذر زمان معلوم می شود.

انتهای پیام/بانی فیلم

https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme