https://telegram.me/empireoflies

آواز یواشکی!

به گزارش «امپراتوری دروغ»، مانند علی‌نژاد کم نیستند روزنامه نگارانی که بعد از سال ۸۸ در آشوب‌های بعد از انتخابات از کشور خارج شدند. علی‌نژاد هم یکی از آنهاست. اما این‌ با دیگران متفاوت است. شاید هیچ اتفاقی او را این‌قدر شهره نکرده؛ حتی بیشتر از یادداشت “آواز دلفین‌ها”یش، بیشتر از جایزه‌ای که در سال ۸۵ از خانواده دکتر مهدی سمسار تحت عنوان “جایزه امید” گرفته و این بار او را با “آزادی‌های یواشکی” می‌شناسند!

پیش از این معصومه علی‌نژاد را با یادداشت “آواز دلفین‌ها” می‌شناختیم. یادداشتی که در دوره زمامداری محمود احمدی‌نژاد و در پاسخ به رفتار وی در سفرهای استانی‌اش نگاشته شده و البته خالی از جنجال نبود. علی‌نژاد در این یادداشت که در روزنامه اعتماد ملی چاپ شده بود، مردم را به دلفین‌های گرسنه‌ای تشبیه کرده که برای ربودن غذا از دست مربی یعنی احمدی‌نژاد، از خودشان صدا در می‌آورند و… .
البته مهدی کروبی، مدیر مسئول وقت روزنامه نیز در برابر اعتراض به این یادداشت به طور رسمی عذرخواهی کرد.

آزادی‌های یواشکی صفحه‌ای در فیس‌بوک است که در آن، زنان ایرانی عکس‌هایی از خودشان را منتشر کرده و درباره تجربه خودشان از آزادیِ پوشش حرف می‌زنند. این صفحه توسط مسیح علی‌نژاد، روزنامه‌نگار ایرانی خارج از کشور، راه‌اندازی و مدیریت می‌شود.

این صفحه ابتدا چندان جدی گرفته نشد؛ ولی به مرور زمان تبدیل به کمپینی شد برای آنچه او “انعکاس دغدغه‌های زنان داخل ایران” عنوان کرده است. از هنگام آغاز به کار تا نزدیک به دو هفته پس از آن، این صفحه را بیش از ۲۳۰ هزار نفر پسندیدند و آن را دنبال می‌کردند. البته به نظر می‌رسد این تعداد برای صفحات فارسی زبان، قابل توجه و مشکوک است.

از طرف دیگر در این که علی‌نژاد این حجم عکس را به چه صورت در اختیار داشته هم جای حرف دارد. چندی قبل نیز عده‌ای مدعی شده بودند که وی، عکس‌های دیگران را از صفحاتشان به سرقت برده و در “آزادی‌های یواشکی” به اشتراک گذاشته است. این بحث در برنامه‌های تعاملی از شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی زبان (مانند برنامه روی خط از شبکه فارسی صدای امریکا) توسط برخی از بینندگان مطرح شد.

محور اساسی انتشار این عکس‌ها القای عدم وجود آزادی پوشش است. علی‌نژاد “حجاب اختیاری” را کلیدواژه دغدغه‌اش قرار داده و به این بهانه در معرفی صفحه‌اش می‌نویسد: “این صفحه فقط همین لحظه‌ها را ثبت می‌کند تا دست‌یابی زنان به حق انتخاب پوشش. آزادی‌های یواشکی زنان در روایت‌های این صفحه آشکار می‌شود.”

اما در برخی عکس‌ها فراتر از اعتراض به “حجاب اجباری” نوعی “استهزاء و اعتراض سیاسی” را هم می‌توان مشاهده کرد؛ به عنوان مثال وقتی عکس زنی با روسری باز شده از سر، زیر تابلوی دفتر آیت ا… مکارم شیرازی یا تابلویی با عنوان “خواهرم حجابت را…” نشان داده می‌شود، هرگز مسئله‌ای با محوریت “طرح دعوای حقوقیِ آزادی پوششی زن” مطرح نمی‌گردد.

لازم به ذکر است که این صفحه بنابر ادعای مسئول آن، فقط در مدت یک ماه و ده روز؛ نیم میلیون نفر پسند (لایک) جذب کرده است. نمی‌توان تصور کرد همه‌ی این‌ افراد دارای هویتی واقعی و در ایران باشند. ضمن این‌که محرومیت و بلاک (مسدود) شدن حساب کاربری مخالفان این صفحه از آزادی بیان نیز مسئله مهم دیگر به شمار می‌آید.

نکته مهم این است که خانم علی‌نژاد مدعی است این صفحه مروج بی‌حجابی و کشف حجاب نیست و کسی را مجبور به کشف حجاب نکرده؛ اما اساسا حرف منتقدین این صفحه بر اجبار نیست بلکه مسئله اصلی این است که علی‌نژاد مسئله حجاب را سیاسی کرده نه حقوقی! همچنین “آزادی‌های یواشکی” فضایی برای کشف حجاب یا حتی استهزاء حجاب باز کرده و همین درخواست ارسال عکس، خود، مشوّقی‌ست برای کسانی که مایلند این قبح شکسته شود. علی‌نژاد با این ابزار، ترس کشف حجاب را در جامعه از دل زنان و دختران می‌زداید.

از طرفی دیگر علی‌نژاد به قانون اهمیتی نمی‌دهد. او به یقین می‌داند که قانون درباره حجاب و کشف حجاب چه نصِّ روشنی دارد. به موجب ماده ۱۰۲ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۱/۸/۱۳۶۲ هر کس علناً در انظار و اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل خلاف شرع نماید، علاوه بر کیفر عمل تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌گردد و درصورتی که مرتکب عملی شود که نفس عمل دارای کیفر نمی‌باشد ولی عفت عمومی راجریحه‌دار نماید، فقط تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم می‌گردد. تبصره – زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند، به تعزیر تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهند شد.

بانی صفحه “آزادی‌های یواشکی” که با طرح “حجاب اختیاری” زنان را به قانون‌شکنی تشویق می‌کند آیا خود می‌تواند در انگلیس که وطن دوم ایشان است با ایجاد کمپین –پیرامون هر موضوعی- مردم این کشور را به قانون‌شکنی تشویق کند؟

اما با “آواز دلفین” شاید بتوان گفت مربی این روزهای صفحه “آزادی‌های یواشکی” دست به کار شده و دلفین‌های گرسنه‌اش را فراخوانده تا به آنها غذا برساند. دلفین‌هایی که عکس دلفریبی‌هایشان را برای مربی‌شان می‌فرستند تا او در این صفحه به نمایش بگذارد و ایشان را تشویق نماید. این صدای “آواز یواشکی” را دیگر همه شنیده‌اند.

انتهای پیام/رسانه ایران

https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme