https://telegram.me/empireoflies

آشنایی با «شعبان بی‌مخ» ورژن ۲۰۱۷ !!

اختصاصی به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: اگر نگاهی به عملکرد و رفتار عناصر اپوزیسون جمهوری‌اسلامی در خارج کشور بکنیم، متوجه می‌شویم با آنکه افرادی مانند «شعبان بی‌مخ» چندی سال است که مرده‌اند، اما افراد زیادی در بین اپوزیسیون هستند که چیزی از «شعبان بی‌مخ» کم ندارند.

«امید شریفی دانا» یکی از این عناصر اپوزیسیون است که این روزها خود را به عنوان یکی از چهره‌های اصلی و موثر در بین سلطنت‌طلبان جا انداخته است. وی که از اغتشاشگران عاشورای سال ۸۸ بود، پس از مدتی زندانی شدن مورد رافت اسلامی قرار گرفت و آزاد شد، اما پس از فرار به اروپا با کمک دیگر عناصر ضدانقلاب، پس از مدتی به بهانه همجنس‌باز بودن از کشور سوئد پناهندگی گرفت.

وی که پس از حضور در سوئد به دلیل بیسوادی از سوی هیچ گروه اپوزیسیونی تحویل گرفته نمیشد، به دلیل افکار رادیکال حتی از سوی بسیاری از عناصر اپوزیسیون هم مورد غضب است.

«امید دانا» که در یک موسسه فیلم‌سازی صهیونیستی در استکهلم فعالیت می‌کند، در بین سلطنت‌طلبان به عنوان یک تابوشکن معروف شده است. مثلاً وی در حالی رسماً موضوعاتی مانند دموکراسی و حقوق‌بشر را زیر سوال می‌برد که بسیاری از عشاق نظام پادشاهی برای حفظ پرستیژ هم که شده، از این مفاهیم غربی طرفداری می‌نمایند.

این عنصر پادشاهی‌خواهی در حالی از افرادی مانند «شعبان بی‌مخ» حمایت می‌کند که بسیاری از سلطنت‌طلبان حاضر نیستند خود را با حمایت از افراد مذکور بدنام‌تر نمایند. در روزگاری که همگان عمر نظام پادشاهی در سراسر دنیا را تمام شده میدانند و حکومتهای پادشاهی و سلطنتی یکی پس از دیگری در حال فروپاشی است، وی و همفکرانش مدعی هستند در پی آنند تا نظام پادشاهی در ایران را تجدید بنا نمایند.

حال «امید دانا» که به دلیل قیافه‌اش در بین برخی از مخالفانش به «همستر» (موش بزرگ) معروف شده، دیروز در صفحه فیسبوکش به‌طور رسمی از اعمال و رفتارهای «شعبان جعفری» معروف به «شعبان بی‌مخ» حمایت کرد و او را «پهلوان شعبان جعفری» نامید.

تصویر از صفحه فیسبوک «امید دانا»

شعبان بی‌مخ که بود و چه کرد؟

شعبان علی جعفری معروف به شعبان بی مخ فرزند غلامعلی متولد ۱۳۰۰ در سنگلج تهران‌. به دلیل شرارت تحصیل را نیمه کاره رها کرد و به ورزش باستانی روی آورد در سال ۱۳۱۹ به سربازی رفت که به دو دلیل یکی کشته شدن یک عکاس و دیگری ناآرامیهای اشغال ایران در سال ۱۳۲۰ این دوره چهارسال طول کشید. جعفری در۲۱ اسفند ۱۳۲۶ به دلیل برهم زدن نمایش «مردم»(توپاز) به کارگردانی عبد الحسین نوشین (از فعالین حزب توده) به چهره‌ای مطرح نزد دستگاه حاکمه بدل شد و بر سرهمین جریان برای دورماندن از جنجالهای سیاسی وی را یک سال به لاهیجان فرستادند.

شعبان در لاهیجان با گردن کلفتی از مردم سلب آسایش می‌کرد. او در آنجا با خانواده‌ای وصلت کرد و همسر خود را به تهران آورد او در این زمان مورد توجه M.I.6 قرار گرفت و برای راه انداختن دارودسته‌ای، از بودجه برادران رشیدیان کمک گرفت. او با کمک گروه اوباش خود در۱۴ آذر ۱۳۳۰ به دفاتر روزنامه‌های چپ گرا نظیر، چلنگر، به سوی آینده مردم و…و دفتر خانه صلح یورش برد. آنجاها را به آتش کشید و تخریب کرد به همین منظور مدتی به زندان افتاد‌. او در مقطعی از دوره زندان با خلیل طهماسبی ضارب سپهبد رزم آرا آشنا شد و طرفدار جمعیت فدائیان اسلام شد.

پس از آزادی در اردیبهشت ۱۳۳۰ مدتی جزء طرفداران ایت الله کاشانی بود و در۳۰ تیر ۱۳۳۱ به طرفداری و حمایت از مصدق وارد صحنه شد. اما در اسفند همان سال پس از شنیدن خبر خروج شاه از کشور به حمایت از شاه با اراذل و اوباش به منزل مصدق حمله کرد و در خانه او را با یک ماشین جیپ از جا کند و به همین سبب دستگیر و تا بعد ازظهر ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در زندان بود. کودتاگران (زاهدی و برادران رشیدی) از استعداد اوباشی‌گری وی در زندان سود جستند و او را به بازی درکودتا گرفتند.

شعبان از درون زندان با کمک پروین آژدان قزیه به هدایت چماق داران خود در کودتا پرداخت و خود نیز از بعد ازظهر ۲۸ مرداد مستقیما وارد صحنه شد و نفس کش طلبید او با راه اندازی آشوب  و تظاهرات شاه دوستانه تا دو-سه روز بعد از کودتا جایگاه خود را در نزد شاه تثبیت کرد و از ان پس به یکی از خواص محمد رضا پهلوی بدل شد، و به پاس خدماتش در کودتا، شاه از طریق بانک ساختمانی قطعه زمینی را درشمال پارک شهر به او دست خوش داد تا جعفری در آن باشگاهی بنا کند. کار ساخت این باشگاه سه سال به طول انجامید و توسط محمد رضا پهلوی افتتاح گردید. شعبان بی مخ در۲۲ اسفند ۱۳۲۲ سید حسیین فاطمی را در حالی که نزد عوامل شهربانی اسیر و دست بسته بود با نالوطی‌گری تمام مضروب ساخت.

جعفری صبح ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ جرئت حضور در صحنه قیام مردمی را نیافت و فقط نظاره‌گر سوختن باشگاهش درخشم انقلابی مردم بود. اما پس از قتل عام مردم توسط نظامیان و کماندوهای رژیم جعفری نیز با کمک یاران اوباش خود شهر را به قرق خود درآورد.

جعفری به عنوان یکی از مقربین دربار شاه، در طول حکومت پهلوی سفرهای زیادی به اسرائیل ، ژاپن ، ترکیه و اروپا کرد او قبل از پیروزی انقلاب اسلامی به خارج ازکشور گریخت‌. مدتی در اسرائیل به سر برد، سپس به سپهبد بهرام آریانا پیوست تا با کمک تعدادی دیگر از وابستگان رژیم شاه، افرادی را به دور خود جمع کنند و ارتشی را شکل دهند!و به مقابله با جمهوری اسلامی برخیزند، که از ابتدا طرح آنها با شکست مواجه شد.

شعبان به دلیل نداشتن سواد و معلومات کافی نتوانست در خارج از کشور بروز و ظهوری از خود نشان دهد و نزدیک به دو دهه در آوارگی به سر برد تا آنکه در لس آنجلس امریکا ساکن شد. او خاطرات خود را برای «هما سرشار» در ۱۹۹۹ باز گفت. وی در  ۲۸ مرداد ۱۳۸۵ در سنتا مونیکا، کالیفرنیا درگذشت. 

 

اکنون روح «شعبان بی‌مخ» میتواند کمی خوشحال باشد، چون فرزندان معنوی‌اش هنوز زنده‌اند!!

انتهای پیام/

اگر نگاهی به عملکرد و رفتار عناصر اپوزیسون جمهوری‌اسلامی در خارج کشور بکنیم، متوجه می‌شویم با آنکه افرادی مانند «شعبان بی‌مخ» چندی سال است که مرده‌اند، اما افراد زیادی در بین اپوزیسیون هستند که چیزی از «شعبان بی‌مخ» کم ندارند.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: 2.7 ( 2 رای)
0
https://telegram.me/empireoflies

۱ دیدگاه

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme