https://telegram.me/empireoflies

بخش سوم/ آشنایی با احزاب و گروه‌های ایران در سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷

به گزارش جنبش مقابله با رسانه‌های بیگانه، امپراتوری دروغ: در این مطلب همانند پست‌های گذشته (اینجا و اینجا) در سایت امپراتوری دروغ با احزاب و گروه‌های ایران بین سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۷ آشنا می‌شویم.

۱۶/۱/۱۳۵۸

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی (اعلام موجودیت و فعالیت به صورت نیمه علنی و نیمه مخفی): این سازمان از وحدت هفت گروه سیاسی معتقد به رهبری امام (ره) که در سال‌های پیش از پیروزی انقلاب معتقد به مبارزه مسلحانه با رژیم شاهنشاهی بودند تشکیل شد.

دوران حیات اولیه این سازمان را می‌توان در دو دوره از سال ۵۸ تا ۶۱ و از سال ۶۱ تا ۶۵ تقسیم‌بندی نمود. در بهار سال ۱۳۵۸ سازمان از امام تقاضا نمود تا نماینده‌ای از جانب خویش برای نظارت در زمینه مسائل اعتقادی و ایدئولوژیک، مسائل فقهی، احکام عملی و موضع‌گیری‌های سیاسی سازمان مشخص نمایند.

امام نیز در پاسخ به این درخواست، آیت‌الله حسین راستی کاشانی را از طرف خود مشخص نمودند. در ابتدا سازمان توانست خدماتی به انقلاب اسلامی برساند از جمله می‌توان به مشارکت فعال در تشکل سپاه، نظام دادن به کمیته انقلاب اسلامی، مقابله با ضدانقلاب در کردستان و…

پس از سقوط بنی‌صدر و شکست منافقین برای سرنگون کردن نظام به تدریج وجود دو جناح مختلف در دروان جریان و طیف خط امام (ره) مشخص شد.

با توجه به اینکه مهندس بهزاد نبوی (از اعضای سازمان) یکی از طراحان و مجریان اصلی اقتصادی زمان جنگ و قائل به سهمیه‌بندی، کوپنی‌کردن توزیع کالاهای اساسی و… بود و جناح مقابل با این کنترل‌های دولتی مخالف بود درگیری و اختلاف درونی سازمان مجاهدین میان بخشی از کادرهای مرکزی سازمان و آیت‌الله راستی و طرفدارانشان در سازمان بالا گرفت به طوری که درون سازمان سه جناح مختلف شکل گرفت:

۱-جناحی که برای آقای راستی ولایت تام و تبعیت کامل قائل بود.

۲-جناحی که خود را موظف به تبعیت از نظریات شخصی آقای راستی نمی‌دانست و ایشان را مجرایی برای انتقال نظرات امام به سازمان می‌دانست.

۳-جناحی که معتقد بود برخورد دو جناح قبل، بیش از حد خصمانه است و هیچ منابع بنیادی برای تفاهم و پذیرش اختلاف سلیقه‌ها و تداوم فعالیت وجود ندارد.

دامنه این اختلافات در درون سازمان تشدید می‌شد تا در تاریخ ۲۵/۱/۶۱ آیت‌الله راستی شوراهای سازمان را لغو و شورای موقتی را در تاریخ ۱/۲/۶۱ برای اداره سازمان تعیین نمود.

سرانجام پس از انعکاس مطالب به امام (ره) معظم‌له فرمودند: آقای راستی و کسانی که با ایشان می‌توانند همفکری داشته باشند در سازمان بمانند و هر کس تمایل ندارد با ایشان کار کند می‌تواند از سازمان استعفا دهد. در این مقطع (حدود دی‌ماه ۶۱) سی و دو نفر از اعضای سازمان استعفا کردند.

از این به بعد، سازمان اعلام کرد بر خلاف گذشته (فعالیت نیمه علنی)‌ به صورت علنی فعالیت خواهند نمود و به علاوه بعد نظامی سازمان را حذف کرده و به صورت یک تشکیلات عقیدتی-سیاسی عمل خواهند نمود. در فاصله میان سال ۶۱ الی ۶۵ فعالیت‌های سازمان به شدت افول کرد.

تا اینکه بالاخره آیت‌الله راستی در مهرماه ۱۳۶۵ طی نامه‌ای ضمن اعلام داشتن مشغله فراوان و نامساعد بودن حال مزاجی خود تقاضای موافقت با استعفای خویش و انحلال سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را نمودند که مورد موافقت حضرت امام قرار گرفت.

مجددا سازمان مذکور با نام «سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران» در تاریخ ۱۰/۷/۱۳۷۰ مجوز قانونی فعالیت سیاسی در سراسر کشور گرفت که موسسان و اعضای کادر مرکزی این سازمان عمدتا افرادی بودند که در سال ۱۳۶۱ به دلیل اختلاف در دیدگاه‌ها و برداشت‌ها از مجاهدین انقلاب استعفا نموده بودند.

این جمع پس از استعفا از سازمان مجاهدین انقلاب به دلیل اعتقاد به ضرورت وجود تشکل در پیشبرد اهداف فکری و سیاسی شروع فعالیت جدید را به شکل همه جانبه مورد تجزیه و تحلیل و بررسی قرار دادند و در نهایت با تغییراتی در مرامنامه، اساس‌نامه، نام و کادرهای تشکیل دهنده بار دیگر آغاز به کار نمودند.

۱۳۶۵

گروهک درفش کاویانی؛ گروهک مزبور یکی از تشکل‌های وابسته به طیف سلطنت‌طلب‌ها است که در سال ۱۳۶۵ تاسیس گردیده و رهبری آن را فردی به نام «دکتر منوچهر گنجی» به عهده گرفته که خود از بنیان‌گذاران این گروهک بوده است.

نامبرده از عناصر وابسته به رژیم منحوس پهلوی بوده که در سال‌های ۵۱ تا ۵۶ در پست آ.پ. فعالیت می‌کرده و از مشاوران فرح پهلوی در قبل از انقلاب به شمار می‌رفته است.

وی بعد از پیروزی انقلاب مدتی در آمریکا مشاور رضا پهلوی بوده و سپس به گروهک جبهه نجات (علی امینی) پیوسته و نهایتا در سال ۶۵ با همفکری بعضی از دوستان خود به تاسیس سازمان درفش کاویانی اقدام و از همان زمان مسئولیت و سپس رهبری آن را به عهده گرفته است.

این گروهک که عمدتا در کشورهای فرانسه، آلمان و ترکیه فعالیت دارد، از امکانات سیاسی، اطلاعاتی این کشورها و بعضی دیگر از کشورهای غربی برخوردار است و بخشی از هزینه‌های مالی آن از آمریکا و عربستان سعودی تامین می‌گردد.

هدفی که این گروهک از فعالیت‌های خود تعقیب می‌کند براندازی نظام جمهوری اسلامی و جایگزین نمودن یک حکومت لائیک بر مبنای قانون اساسی، مشروطه، ناسیونالیسم ایرانی، بازگشت دموکراسی و احترام به حقوق زنان و حقوق اقلیت‌ها می‌باشد ولی این سازمان با توجه به به تحکیم پایه‌های انقلاب و تثبیت حاکمیت نظام جمهوری اسلامی.

در حال حاضر معتقد به مبارزه مسلحانه و جنگ‌های داخلی و حتی کودتا نیست بلکه شدیدا به مبارزه فرهنگی علیه انقلاب و اسلام می‌اندیشد و امکانات خود را در جهت بزرگ جلوه‌دادن معضلات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی جامعه از یکسو و ناتوان معرفی کردن اسلام و حاکمیت اسلامی در رفع معضلات سیاسی، اجتماعی و… از سوی دیگر بسیج نموده است.

این گروهک یک مرکز رادیوئی در مصر دارد که قبلا با عنوان رادیو درفش فعالیت می‌کرده و سپس به رادیو سازمان حقوق بشر و آزادی‌های سیاسی برای ایران تغییر نام داده است.

در فاصله سال‌های ۶۵ تا اواسط دی‌ماه ۶۶ مسئولیت سرشبکه سازمان در تهران را فردی به نام «حمید امیرانصاری» به عهده داشته است، وی اهل تبریز و متولد سال ۱۳۱۷ و فارغ‌التحصیل رشته کشاورزی از کشور انگلستان بوده است.

این سازمان در شناسایی و همسوسازی و جذب روحانیون مخالف نظام و بسیج آن‌ها در راستای کار تبلیغی علیه نظام جمهوری‌اسلامی فعالیت نموده و با این توجیه که «راه مبارزه با آخوند را آخوند می‌داند» از ترفند شوم اختلاف‌انگیزی و ایجاد انشقاق در قشر معظم روحانیت بهره‌برداری می‌نماید.

سازمان درفش کاویانی به دلیل ماهیت ضدانقلابیش از حمایت‌های سیاسی، اطلاعاتی، تبلیغی و مالی کشورهای غربی و نیز منطقه‌ای، برخوردار بوده و برای رسیدن به اهداف خود از امکانات اعطائی کشورهای مزبور بهره می‌گرفته و لذا در صرف پول و تحمل هزینه برای ماموریت‌های محوله محدودیتی نداشته و به میزان کارآئی و ارزش و اعتباری که آن ماموریت برای سازمان داشته هزینه می‌کرده است.

۱۳۶۶

مجمع روحانیون مبارز (انشعاب در جامعه روحانیت مبارز) «جنگ فقر و غنا» اسلام ناب محمدی (ص)، حمایت از محرومین و مستضعفین شعارهای محوری این مجمع برای انتخابات بود. اسامی اعضای شورای مرکزی روحانیون مبارز عبارت بود از: سیدمحمد موسوی خوئینی‌ها، محمدرضا توسلی، مهدی کروبی، حسن صانعی، امام جمارانی، جلالی خمینی، سیدمحمد خاتمی، صادق خلخالی، رسول منتجب‌نیا، اسدالله بیات، سیدمحمد هاشمی، محمدعلی انصاری، محمد صدوقی، محمدعلی رحمانی، سیدسراج‌الدین موسوی، عبدالواحد موسوی لاری، علی‌اکبر آشتیانی، محمدعلی نظام‌زاده، سیدمحمدعلی ابطحی، هادی غفاری، اسدالله کیان‌ارثی، سیدحمید روحانی، سیدمحمود دعایی، سیدتقی درچه‌ای، مجید انصاری و عیسی ولایی.

مجمع روحانیون در خصوص ولایت‌فقیه، اختیارات ولی‌فقیه را محدود به قانون اساسی، می‌داند و معتقد است که ولی‌فقیه در عصر غیبت باید منتخب مردم باشد و در حقیقت مشروعیت ولی‌فقیه را در پذیرش مردم می‌داند.

گروه‌های همسو با مجمع روحانیون مبارز عباتند از: سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران، اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان کشور (دفتر تحکیم وحدت)، انجمن اسلامی معلمان، انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌های سراسر کشور، انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران، انجمن اسلامی مهندسان و…

ادامه دارد…

انتهای پیام/

پس از سقوط بنی‌صدر و شکست منافقین برای سرنگون کردن نظام به تدریج وجود دو جناح مختلف در دروان جریان و طیف خط امام (ره) مشخص شد.

بررسی کلی

امتیاز کاربر: اولین نفر باشید.
0
https://telegram.me/empireoflies

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme