https://telegram.me/empireoflies

«آزادی‌های یواشکی» لجبازی سیاسی یا اعتراض مدنی علیه حجاب قانونی؟

به گزارش «امپراتوری دروغ»، «آزادی یواشکی» ایده تازه ای ندارد. باید گفت در کنار غرّ و لند های مخفی و آشکار که از ابتدای وضع حجاب قانونی تا کنون وجود داشته است، آزادی های یواشکی تنها حرمت شکنی از قانون را به شکل آشکار تر فریاد می زند. از همان ابتدا مخالفان طرح قانونی کردن حجاب در کشور بودند. ۱۹ اسفند ۱۳۵۷ مخالفان حجاب در مقابل دادگستری تجمع کردند. در آن زمان آیت الله طالقانی با تایید مواضع امام خمینی با زبان نرم و لیِّن مخالفان را آرام کرد و با توجه به در اقلیت بودن مخالفان حجاب راه به جایی نبردند.

تفاوت ماهیت کاری که «آزادی یواشکی» مسیح علینژاد با اعتراضات این چنین دارد، در نحوه ابراز مخالفت است. استفاده از ابزار لجاجت در به کرسی نشاندن حرف نه تنها شمشیر کشیدن در برابر قانون است که کوتاه آمدن در برابر آن به معنای پایین آمدن از جایگاه عقل و منطق است.

بسیاری معتقدند که از همان ابتدای انقلاب اسلامی نباید بحث حجاب قانونی مطرح می شد. نهضت آزادی از طرفداران این نظر بودند که در ابتدای انقلاب نیز نظر موافق نسبت به این قانون نداشتند. اما اکنون که ۳۴ سال از روند اجباری شدن حجاب می گذرد آیا می شود به یکباره و یا به تدریج قانون حجاب را از قانون اساسی کشور حذف نمود؟

آنچه واضح است این است که «آزادی یواشکی» و رهبر آن مسیح علینژاد نیامده است تا راهکاری برای حذف قانون حجاب ارائه کند. بلکه از فحوای مطالب و محتوای این حرکت می توان دریافت گردانندگان آن قصد دارند با اعتراض آنارشیستی و قلدرمآبانه به صورت اتوماتیک گفتمان حجاب را از جامعه بزدایند.
لذا سوالات زیر مطرح است:
۱- اینکه «آزادی های یواشکی» چه چشم اندازی را برای اهداف خود متصور است؟
۲- در چشم انداز این حرکت آیا بهبود وضعیت زن، خانواده، آمار طلاق، خودکشی، خیانت، وضعیت فرزندان نامشروع پیش بینی شده است؟
مسیح علینژاد مبدع «آزادی های یواشکی» مدعی است برای رفع موانع آزادی حجاب پا به عرصه گذاشته است. از این رو هدف این حرکت وی اختیاری شدنِ داشتن یا نداشتن حجاب است. با توجه به آنچه در بالا گفته شد، این مسئله نمی تواند وجهه قانونی داشته باشد و جبرا وارد بازی لجاجت با قانون می شود. از این رو اهداف مسیح علینژاد را می توان در سطح پایین تری به نام مبارزه مدنی با حجاب بررسی نمود.

این حرکت اما نیازمند چشم اندازی است که تصویری از آینده آن روایت کند. غیر از این باید گفت حرکت بدون چشم انداز، یک حرکت کورکورانه است.
در مطالب صفحه «آزادی های یواشکی» در فیسبوک نیز هیچ مطلبی که موید داشتن چشم انداز برای آن باشد از سوی خانم علینژاد مطرح نشده است. در این خصوص می توان پرسید که اهداف این حرکت در چه بازه زمانی تحقق می یابد؟ و یا اصلا به ثمر نشستن این حرکت در پارادایم جمهوری اسلامی میسّر هست یا خیر؟

به این معنا که آیا خانم علی نژاد با فرض ادامه حیات سیاسیِ حکومتِ جمهوری اسلامی چنین حرکتی را به راه انداخته است؟ به بیان دیگر اگر هدف این حرکت آن گونه که خود مسیح علینژاد مطرح کرده، آن است که افراد بی حجاب بدور از ترس از دستگیر شدن در خیابان های شهرهای ایران تردد کنند، با وجود قانون حجاب در حکومت جمهوری اسلامی، این امر شدنی است؟

از طرفی دیگر پس از تحقق اهداف حرکت، چه چیز رخ خواهد داد و ادامه روند چه خواهد بود؟ وقتی یک حرکت به اهداف خود می رسد و ساکن می شود و از حرکت می ایستد، اولین سوالی که مطرح می شود آن است که چه چیز بدست آمده است و سپس آینده اهداف بعدی و چشم انداز بعدی مطرح می شود.
در این زمینه طرح مسیح علینژاد قطعا باید به این سوال پاسخ دهد که رسیدن به بی حجابی در جامعه حتی با فرض ادامه حیات جمهوری اسلامی چه مشکلی را حل می کند و چه باری را از روی دوش جامعه بر می دارد؟

طرفداران حجاب اجباری مدعی هستند که اولا رعایت حجاب در جامعه به آرامش روانی افراد و استحکام بنیان های خانواده کمک می کند و ثانیا بنا به وظیفه الهی امر به معروف و نهی از منکر که بر عهده حکومت اسلامی و همه مسلمان است نمی توان نسبت به مسائل اجتماعی حساس نبود و یکی از مصادیق آن حجاب اسلامی است. لذا این دلایل مانع از آن شده است که قانون اساسی کشور در حوزه حجاب دستخوش حذف و تغییر قرار بگیرد.

هرچند، تنها وضع حجاب قانونی در طول ۳۵ سال جمهوری اسلامی نتوانسته فساد اخلاقی، خیانت، تجاوز و طلاق را به طور مطلق به صفر برساند، اما قطعا توانسته است جلوی سرعت فزاینده رشد این معضلات جوامع رو به پیشرفت را بگیرد. آمار نشان می دهد ایران در سال ۱۳۹۲ تعداد ۱۵۸ هزار و ۷۵۳ طلاق داشته است که این رقم ۲۰% تعداد ۷۷۴ هزار و ۵۱۳ فقره ازدواج است. آمار طلاق در سال ۲۰۱۰ برای آمریکا ۵۳% طلاق، فرانسه ۵۵% و برای بریتانیا ۴۷% ذکر شده است. آمریکا و فرانسه جزو ۱۰ کشور دارای بیشترین طلاق هستند. بلژیک با ۷۱% اول و پرتغال با ۶۸% دوم است.

با مقایسه نرخ ازدواج و طلاق ایران با سایر کشور ها در می یابیم که تاثیر محدود کردن حجاب بر وضعیت خانواده بسیار مشهود است.

در ایران نرخ خام ازدواج ۱۲.۲ ازدواج از هر هزار نفر می باشد که از این حیث مقام سوم را پس از کشور سیشل و تاجیکستان داراست. بریتانیا با نرخ ۴.۳ ازدواج از هر هزار نفر و آمریکا با نرخ ۶.۸ ازدواج از هر هزار نفر پایین تر از ایران و در مقام های ۷۵ و بیست و پنجم دنیا قرار دارند.

با یک کوچک مقایسه تنها در بخش ازدواج در می یابیم حجاب توانسته تاثیر بسزایی در نگاه داشتن پیکر خانواده در ایران داشته باشد.

لذا به خانم مسیح علینژاد گوشزد می شود که اگر در مسیر اعتراض مدنی به حجاب قانونی قرار دارد باید پیامد ها و پسامد های ناشی از کنار گذاشته شدن حجاب را بداند و در نظر داشته باشد که چه چیز را نشانه گرفته و با داشتن آزادی در حجاب چه ارزش هایی ممکن است از بین برود و چه آسیب های اجتماعی گریبان گیر مردم شود.

انتهای پیام/رسانه ایران

https://telegram.me/empireoflies

۱ دیدگاه

  1. من خودم متاسفانه خیلی حجابمو رعایت نمیکنم ولی وقتی این چرندیاتو از این خانم به ظاهر ازادیخواه شنیدم ,علاقم به حجاب بیشتر شده….امیدوارم که کسی گول این گرگای در لباس میشو نخوره

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

theme